گرامرلی پرمیوم ارزش خرید دارد؟ مقایسه نسخه رایگان و Pro

گرامرلی پرمیوم (Grammarly Premium) وقتی ارزش خرید دارد که زیاد انگلیسی می‌نویسید و می‌خواهید متنتان علاوه بر بی‌غلط بودن، روان و طبیعی هم باشد. برای گرفتن غلط املایی، گرامری و نقطه‌گذاری، نسخه رایگان کافی است. نسخه پولی، که در سایت گرامرلی حالا اسمش Pro است، جمله را کامل بازنویسی می‌کند، لحن را عوض می‌کند و پیشنهاد روان‌نویسی می‌دهد. متن را از نظر سرقت ادبی و شباهت به نوشته هوش مصنوعی هم بررسی می‌کند و سهمیه ماهانه پرامپت هوش مصنوعی را، بسته به پلن، از ۱۰۰ به ۱٬۰۰۰ یا ۲٬۰۰۰ می‌رساند.

این مقایسه را بر اساس صفحه پلن‌های گرامرلی و راهنماهای پشتیبانی‌اش در ۲۹ مهر ۱۴۰۵ نوشته‌ایم. گرامرلی امکانات و سهمیه‌ها را هر از گاهی تغییر می‌دهد، پس پیش از خرید یک بار آن صفحه را ببینید.

Premium، Pro یا Plus؛ چرا اسم پلن‌های گرامرلی عوض شد؟

گرامرلی از اسفند ۱۴۰۳ مشترکانی را که Premium را از سایتش خریده بودند، کم‌کم و با همان مبلغ به پلن تازه‌ای به اسم Pro منتقل کرد. حالا که گرامرلی بخشی از شرکت Superhuman شده، پلن‌هایش این‌هاست:

• Free: نسخه رایگان است؛ غلط‌ها را می‌گیرد و ماهی ۱۰۰ پرامپت هوش مصنوعی دارد.
• Premium: حالا فقط از App Store و Google Play می‌شود خریدش. ابزارهای اصلی نوشتن را دارد، روی گوشی و کامپیوتر کار می‌کند و ماهی ۱٬۰۰۰ پرامپت می‌دهد، ولی امکانات تیمی ندارد.
• Pro: همان پلنی است که خود سایت گرامرلی می‌فروشد. هر چه Premium دارد در Pro هم هست و علاوه بر آن، به هر عضو ماهی ۲٬۰۰۰ پرامپت می‌دهد. با Pro می‌شود تیمی تا ۱۴۹ نفر ساخت و از ابزارهایی مثل راهنمای سبک (style guide) و لحن برند (brand tones) استفاده کرد.
• Plus: پلنی منطقه‌ای است که فقط در بعضی کشورها عرضه می‌شود. امکانات اصلی‌اش با پلن‌های پولی دیگر یکی است و ماهی ۲٬۰۰۰ پرامپت دارد. اینکه بتوانید Plus بخرید یا نه، به روش پرداخت و کشور صورت‌حسابتان بستگی دارد.
• Enterprise: برای سازمان‌هاست و از راه Superhuman Go پرامپت نامحدود دارد.

پس وقتی کسی از «گرامرلی پرمیوم» حرف می‌زند، معمولاً منظورش نسخه پولی است؛ حالا در حسابش Premium نوشته شده باشد یا Pro یا Plus. برای استفاده شخصی، فرق اصلی این سه سقف پرامپت است.

گرامرلی رایگان چه کارهایی می‌کند؟

نسخه رایگان بیشتر از آنچه فکر می‌کنید به کار می‌آید. غلط املایی، گرامری و نقطه‌گذاری را می‌گیرد، لحن متن را نشان می‌دهد (مثلاً اینکه ایمیلتان رسمی به نظر می‌رسد یا خودمانی) و ماهی ۱۰۰ پرامپت هم برای نوشتن و بازنویسی با هوش مصنوعی دارد.

همه این‌ها در افزونه مرورگر (Chrome، Safari، Edge و Firefox)، برنامه ویندوز و مک، ویرایشگر وب app.grammarly.com و اپ iPhone، iPad و Android کار می‌کند. پس گرامرلی همان‌جایی که ایمیل یا پیام می‌نویسید، زیر کلمه‌های مشکل‌دار خط می‌کشد. اگر فقط گاهی یک ایمیل کوتاه انگلیسی می‌فرستید، شاید هیچ‌وقت به نسخه پولی نیاز پیدا نکنید.

نسخه پولی گرامرلی دقیقاً چه چیزی اضافه می‌کند؟

جدول مقایسه خود گرامرلی جواب را خوب نشان می‌دهد. در تصویر زیر، ردیف‌هایی که در ستون Free خط تیره دارند (کادر ۱) امکاناتی‌اند که فقط در نسخه پولی باز می‌شوند. ردیف آخر (کادر ۲) هم سقف پرامپت هر پلن است:

• عوض کردن لحن: نسخه رایگان فقط می‌گوید ایمیلتان تند است یا زیادی رسمی؛ نسخه پولی همان متن را برایتان ملایم‌تر یا رسمی‌تر می‌کند.
• بازنویسی کامل جمله: به‌جای اصلاح تک‌تک کلمه‌ها، شکل مرتب‌تر و کوتاه‌تری از کل جمله پیشنهاد می‌دهد.
• روان‌نویسی انگلیسی: جمله‌هایی را پیدا می‌کند که از نظر گرامر درست‌اند ولی به گوش یک انگلیسی‌زبان طبیعی نمی‌آیند. برای کسی که انگلیسی زبان اولش نیست، همین مهم‌ترین فرق است.
• زبان فراگیر و ارجاع یکدست: کلمه‌هایی را که ممکن است بعضی خواننده‌ها را برنجاند علامت می‌زند و قالب ارجاع‌ها (citation) را در کل مقاله یکدست نگه می‌دارد.
• بررسی سرقت ادبی و متن هوش مصنوعی: این دو را پایین‌تر جدا توضیح داده‌ایم، چون برای دانشجوها نکته مهمی دارند.
• پرامپت بیشتر: به‌جای ۱۰۰ پرامپت، Pro و Plus ماهی ۲٬۰۰۰ و Premium ماهی ۱٬۰۰۰ پرامپت می‌دهند.

سقف پرامپت هوش مصنوعی گرامرلی چطور حساب می‌شود؟

پرامپت (prompt) یعنی هر درخواستی که از بخش هوش مصنوعی گرامرلی دارید. هر بار که چیزی در کادر پرامپت می‌نویسید یا روی یکی از پیشنهادهای آماده مثل Improve it می‌زنید، یک پرامپت از سهمیه‌تان کم می‌شود. طول درخواست هم فرقی نمی‌کند؛ چند کلمه باشد یا چند پاراگراف، یک پرامپت حساب می‌شود.

غلط‌گیری معمولی، یعنی همان خط‌های قرمز و آبی زیر کلمه‌ها، جزو پرامپت‌ها نیست. سهمیه فقط خرج نوشتن و بازنویسی با هوش مصنوعی می‌شود.

سهمیه هم اول ماه پر نمی‌شود؛ گرامرلی آن را هر ماه در همان روزی پر می‌کند که هوش مصنوعی برای اولین بار در حسابتان فعال شده است. برای دیدن پرامپت‌های باقی‌مانده روی آیکون لامپ بزنید. عددش گوشه بالا سمت راست است و اگر نشانگر ماوس را رویش نگه دارید، می‌بینید چند روز تا پر شدن دوباره مانده. اگر مشترک پولی هستید و پرامپت‌هایتان زودتر از این روز تمام شد، گرامرلی می‌گوید با پشتیبانی‌اش تماس بگیرید.

سقف پیام چت‌بات‌ها (مثلاً ChatGPT و Claude) جور دیگری حساب می‌شود و ربطی به این سهمیه ماهانه ندارد.

مثال: سهمیه پرامپت برای فصل اپلای کافی است؟

فرض کنید هر انگیزه‌نامه یا کاورلتر شما پنج پاراگراف دارد و برای هر پاراگراف دو درخواست می‌دهید: یک بار Improve it و یک بار «رسمی‌ترش کن». پس هر نامه ۱۰ پرامپت خرج دارد. با ۱۰۰ پرامپت نسخه رایگان می‌شود ماهی حدود ۱۰ نامه را این‌طور صیقل داد. با ۱٬۰۰۰ پرامپت Premium این عدد به حدود ۱۰۰ نامه و با ۲٬۰۰۰ پرامپت Pro به حدود ۲۰۰ نامه می‌رسد.

پس بعید است یک نفر، حتی در شلوغ‌ترین ماه اپلای، به سقف نسخه پولی برسد. ولی کسی که هر روز چند ایمیل کاری را با هوش مصنوعی بازنویسی می‌کند، ۱۰۰ پرامپت رایگان را زود تمام می‌کند.

گرامرلی برای فارسی‌زبان‌هایی که انگلیسی می‌نویسند به چه کاری می‌آید؟

اگر دنبال «گرامرلی فارسی» هستید، اول این را بدانید: گرامرلی متن فارسی را اصلاح نمی‌کند. غیر از انگلیسی، برای ۲۴ زبان دیگر هم پیشنهاد می‌دهد، از جمله ترکی، اسپانیایی، آلمانی و هندی، ولی فارسی در این فهرست نیست. پس به درد انگلیسی‌ای می‌خورد که خودمان می‌نویسیم، و این‌جاها بیشتر از همه کمک می‌کند:

• ایمیل به استاد یا کارفرمای خارجی: در اولین ایمیل اپلای یا درخواست کار، یک a یا the جاافتاده، یا جمله‌ای که کلمه‌به‌کلمه از فارسی ترجمه شده، اثر بدی روی خواننده می‌گذارد. نسخه رایگان غلط را می‌گیرد و نسخه پولی جمله‌های بلند و پرتعارف را کوتاه‌تر و مستقیم‌تر می‌کند.
• رزومه، کاورلتر و پروفایل لینکدین: این متن‌ها کوتاه‌اند و هر کلمه‌شان به چشم می‌آید. برای همین اینجا پیشنهادهای روان‌نویسی بیشتر از غلط‌گیری به کارتان می‌آید.
• پروپوزال و پیام به مشتری: اگر درآمد فریلنسری‌تان را با تتر می‌گیرید، احتمالاً هر روز با مشتری خارجی پیام ردوبدل می‌کنید. ابزار تغییر لحن کمک می‌کند پیامتان نه خشک باشد و نه زیادی خودمانی.
• مقاله و پایان‌نامه انگلیسی: غلط‌گیری و یکدست کردن ارجاع‌ها خیلی به کار می‌آید. ولی پیش از اینکه متن را با هوش مصنوعی بازنویسی کنید، قانون دانشگاه یا مجله‌تان را درباره هوش مصنوعی بخوانید.

گرامرلی همه‌جا هم کمک نمی‌کند. محتوا را برایتان نمی‌سازد؛ اگر استدلال انگیزه‌نامه ضعیف باشد، جمله‌های تمیزتر نجاتش نمی‌دهد. پیشنهادهایش را هم چشم‌بسته قبول نکنید، مخصوصاً وقتی اصطلاح تخصصی رشته‌تان را عوض می‌کند و معنی جمله را تغییر می‌دهد.

معلم زبان هم نیست. اگر برای آزمونی مثل آیلتس تمرین می‌کنید، اول خودتان متن را بخوانید و غلط‌هایش را پیدا کنید، بعد ببینید گرامرلی چه چیزی گرفته که شما ندیده بودید. این‌طوری علاوه بر یک متن درست، چیزی هم یاد می‌گیرید.

بررسی سرقت ادبی و تشخیص متن هوش مصنوعی در گرامرلی

ابزار بررسی سرقت ادبی (plagiarism) متن شما را با پایگاه‌های داده، مقاله‌های علمی، سایت‌ها و آثار منتشرشده مقایسه می‌کند. بخش‌هایی را که با منبع دیگری یکی است نشان می‌دهد و برای ارجاع به آن منبع، قالب APA، MLA یا Chicago پیشنهاد می‌کند. بیشترین فایده‌اش این است که جمله‌هایی را که ناخواسته زیادی شبیه منبع نوشته‌اید پیدا کنید.

ابزار تشخیص متن هوش مصنوعی (AI Detector) نشان می‌دهد چند درصد متن به نوشته هوش مصنوعی شبیه است. خود گرامرلی می‌گوید این درصد را نباید حکم قطعی دانست، چون هر روشی برای تشخیص هوش مصنوعی ممکن است اشتباه کند. هر دو ابزار فقط در نسخه‌های پولی هستند. بسته به پلن، آن‌ها را در ویرایشگر تازه گرامرلی به اسم docs، داخل Word از راه برنامه ویندوز و مک، یا داخل Google Docs از راه افزونه مرورگر پیدا می‌کنید.

پیش از تحویل مقاله یک نکته را هم بدانید. اگر متن را با ابزارهای بازنویسی گرامرلی مثل Paraphraser یا Humanizer بازنویسی کنید، احتمالاً ابزار تشخیص همین شرکت آن را نوشته هوش مصنوعی می‌داند، چون این بازنویسی‌ها کار مدل زبانی خود گرامرلی است. گرامرلی پیشنهاد می‌کند اگر نگران این برچسب هستید، از این ابزارها فقط بازخورد بگیرید و تغییرها را خودتان در متن اعمال کنید. برای مقاله و پایان‌نامه هم همین راه امن‌تر است: غلط‌گیری را بپذیرید و بازنویسی را خودتان انجام دهید.

کدام نسخه گرامرلی به کار شما می‌آید؟

اگر هنوز مطمئن نیستید، از نوع نوشته‌هایتان شروع کنید:

خرید اشتراک گرامرلی و نکته‌های پایداری حساب

گرامرلی برای پرداخت اشتراک، کارت‌های Visa، Mastercard، American Express و Discover یا PayPal را می‌پذیرد و کارت بانکی ایرانی جزو این‌ها نیست. برای همین کاربران در ایران معمولاً اشتراک را از یک فروشنده می‌خرند.

در صفحه گرامرلی فروشگاه سواپ‌ولت بسته‌های ماهانه و سالانه Premium برای چند ریجن و یک بسته Business هست. اول ریجن را انتخاب کنید تا بسته‌های همان ریجن را ببینید. زمان تخمینی تحویل، یعنی «ظرف یک روز کاری»، هم بالای فهرست آمده است:

مبلغ را از موجودی تومانی یا تتری (USDT) کیف پولتان می‌پردازید و اگر موجودی کافی نبود، بقیه‌اش را همان‌جا با کارت بانکی واریز می‌کنید. چون گرامرلی اسم پلن‌هایش را عوض کرده، پیش از پرداخت مدت، پلن و ریجن هر بسته را در جزئیات همان بسته ببینید. اگر چیزی روشن نبود، از پشتیبانی بپرسید.

برای اینکه حسابتان پایدار بماند، این چند کار را بکنید:

• اشتراک را روی حساب خودتان بخواهید. امن‌ترین حالت این است که اشتراک روی حساب و ایمیل خود شما فعال شود، نه روی حسابی که دیگران هم با آن کار می‌کنند. در حساب مشترک، سهمیه پرامپت و متن‌هایی که در ویرایشگر وب ذخیره می‌کنید هم بین همه مشترک است. فرق حساب شخصی و اشتراکی را برای ChatGPT جدا نوشته‌ایم و همان منطق اینجا هم صدق می‌کند.
• رمز حساب را به کسی ندهید. شرایط استفاده گرامرلی هم از کاربر می‌خواهد اطلاعات ورودش را با کسی شریک نشود.
• بعد از تحویل، نوع حساب را ببینید. گرامرلی هر بار که وارد حساب می‌شوید نشان می‌دهد حسابتان رایگان است یا پولی. اگر هنوز Free دیدید، اول مطمئن شوید با همان ایمیلی وارد شده‌اید که اشتراک روی آن فعال شده است.
• از نوشته‌های مهم نسخه جدا نگه دارید. هیچ‌کس نمی‌تواند برای یک سرویس خارجی ضمانت صددرصد بدهد، پس متن نهایی انگیزه‌نامه یا مقاله را در فایل خودتان هم ذخیره کنید.

اگر می‌خواهید ببینید با تتر چه سرویس‌های دیگری می‌شود گرفت، کاربردهای واقعی USDT را بخوانید.