دریافت درآمد دلاری از فریلنسری با تتر؛ از پرداخت تا تبدیل به تومان

اگر از کارفرمای خارجی دستمزد می‌گیرید، ساده‌ترین مسیر این است که سر پرداخت با تتر (USDT) توافق کنید: شبکه، آدرس و مبلغ خالص را در فاکتور بنویسید، اول یک مبلغ کم آزمایشی بگیرید، بعد از اینکه پرداخت اصلی واقعاً در حسابتان نشست کار را تحویل بدهید و آخر سر تتر را در صرافی به تومان بفروشید و به شبای خودتان برداشت کنید. در این مسیر پول در سه جا خرج برمی‌دارد: کارمزد انتقال، که بهتر است کارفرما بدهد؛ اسپرد و کارمزد معامله موقع فروش؛ و کارمزد بانکی برداشت. اینکه تومان کی به حساب بانکی برسد هم به نوبت‌های پایا بستگی دارد.

چرا تتر؟ چون پلتفرم‌های بزرگ فریلنسری و سرویس‌های پرداخت خارجی معمولاً طبق قوانین خودشان به کاربر ساکن ایران خدمات نمی‌دهند. برای همین خیلی از فریلنسرهای ایرانی مستقیم با کارفرما کار می‌کنند و دستمزد را تتری می‌گیرند. این راه هم بی‌دردسر نیست: پرداخت برنمی‌گردد، کسی ضامن معامله نیست و اشتباه در شبکه یا آدرس جبران ندارد. پایین‌تر کل مسیر را قدم‌به‌قدم می‌بینید و آخرش هم یک مثال عددی از ۱٬۰۰۰ تتر تا تومانی که به حسابتان می‌نشیند.

کل مسیر در شش قدم

1. جای دریافت را آماده کنید. یک حساب صرافی یا کیف پول شخصی لازم دارید و اگر قرار است پول به تومان برسد، احراز هویت و شماره شبای خودتان را هم از قبل درست کنید.
2. با کارفرما سر شبکه، آدرس و مبلغ خالص توافق کنید و همه را در فاکتور بنویسید.
3. برای اولین پرداخت، یک انتقال آزمایشی بگیرید.
4. پرداخت اصلی را خودتان بررسی کنید. TXID، قرارداد توکن و مبلغ را ببینید و صبر کنید تا پول در حسابتان بنشیند.
5. تتر را به تومان بفروشید، یکجا یا در چند نوبت.
6. تومان را به شبای خودتان برداشت کنید و ساعتش را با نوبت‌های پایا تنظیم کنید.

پیش از اولین پرداخت: تتر را کجا بگیرید؟

دو راه دارید که هر کدام برای یک جور استفاده مناسب است.

حساب صرافی. آدرس واریز تتر را از صفحه واریز صرافی برمی‌دارید و کارفرما مستقیم به آن می‌فرستد. در سواپ‌ولت مسیرش این است: «واریز» ← «واریز رمزارزی» ← تتر ← انتخاب شبکه. واریز رمزارز در سواپ‌ولت احراز هویت نمی‌خواهد و کارمزدی هم ندارد، ولی فروش تتر به تومان و برداشت تومان فقط با احراز هویت سطح متوسط فعال می‌شود. برای آن یک شماره موبایل و یک کارت بانکی به اسم خودتان و کد ملی لازم است. شبای خودتان را هم از قبل در «پروفایل ← حساب‌های بانکی» ثبت کنید تا روز فروش معطل نشوید. حسن این راه این است که یک انتقال کمتر دارید و توکن جعلی هم اصلاً به موجودی‌تان اضافه نمی‌شود.

کیف پول شخصی. در کیف پولی مثل تراست ولت کلید دست خودتان است، ولی برای فروش باید بعداً تتر را به صرافی بفرستید و هزینه شبکه را خودتان بدهید. برای این کار ارز اصلی همان شبکه را هم لازم دارید، مثلاً TRX روی ترون یا BNB روی BEP20. تشخیص تتر جعلی هم کاملاً با خودتان است.

اگر بیشتر درآمد را به تومان تبدیل می‌کنید، دریافت مستقیم در صرافی‌ای که در آن می‌فروشید ساده‌تر و کم‌هزینه‌تر است. اگر بخشی را برای پرداخت‌های خارجی نگه می‌دارید، کیف پول شخصی هم معنا پیدا می‌کند. موجودی تتر در سواپ‌ولت به شبکه‌ای که با آن واریز شده بند نیست؛ یعنی می‌توانید روی یک شبکه بگیرید و بعداً روی شبکه دیگری برداشت کنید.

با کارفرما سر این چهار چیز توافق کنید

شبکه: جایی که هر دو طرف پشتیبانی می‌کنند

اول از کارفرما بپرسید از صرافی پول می‌فرستد یا از کیف پول شخصی، و آنجا تتر را روی کدام شبکه‌ها می‌شود فرستاد. بعد این فهرست را با شبکه‌هایی که صفحه واریز شما نشان می‌دهد مقایسه کنید و از میان شبکه‌های مشترک انتخاب کنید.

هزینه هم مهم است، ولی بیشتر برای کارفرما. طبق محاسبه ما، هر انتقال تتر روی ترون (TRC20) حدود ۲ دلار خرج دارد و اگر گیرنده تا حالا تتر نگرفته باشد، حدود ۴ دلار. همین انتقال روی BEP20، Polygon و Arbitrum زیر یک سنت تمام می‌شود. TRC20 آشناترین شبکه است، ولی ارزان‌ترین نیست. در شبکه‌های ارزان‌تر هم یک نکته را جا نیندازید: روی BEP20 نسخه Binance-Peg تتر را می‌بینید و روی Polygon و Arbitrum نسخه USDT0 را. پس اسم شبکه و نسخه توکن را با صفحه واریزتان تطبیق بدهید. جزئیات هر شبکه را در مقایسه شبکه‌های انتقال تتر نوشته‌ایم.

در فاکتور اسم کامل شبکه را بنویسید، مثلاً «USDT روی BNB Smart Chain (BEP20)»، نه فقط «تتر». شبکه را هم از ظاهر آدرس حدس نزنید، چون چند شبکه آدرس‌هایی دارند که با 0x شروع می‌شوند. اگر شبکه اشتباه انتخاب شود، پس گرفتن پول همیشه ممکن نیست.

آدرس: فقط از صفحه واریز، نه از تاریخچه پیام‌ها

هر بار که فاکتور می‌دهید، آدرس را تازه از صفحه واریز همان شبکه کپی کنید و بعد از چسباندن، چند حرف اول و آخرش را با صفحه واریز مقایسه کنید. آدرس را از پیام‌های قبلی یا تاریخچه تراکنش‌ها برندارید. کلاهبردارها آدرس‌هایی می‌سازند که اول و آخرشان شبیه آدرس‌های آشنای شماست و با یک تراکنش بی‌ارزش آن‌ها را وارد تاریخچه‌تان می‌کنند (مسموم‌سازی آدرس). بدافزار هم می‌تواند آدرس کپی‌شده را عوض کند (هک کلیپ‌بورد). اگر صفحه واریز علاوه بر آدرس، Memo یا Comment هم خواست، آن را هم دقیقاً در فاکتور بنویسید.

مبلغ: «خالص دریافتی» بنویسید

اگر فقط بنویسید «۱٬۰۰۰ USDT»، ممکن است کارفرما همین عدد را در فرم برداشت صرافی‌اش بزند و صرافی کارمزد برداشت را از همان کم کند. آن وقت چیزی کمتر از ۱٬۰۰۰ به دستتان می‌رسد. بنویسید «مبلغ خالص دریافتی ۱٬۰۰۰ USDT؛ کارمزد انتقال با پرداخت‌کننده» تا تکلیف روشن باشد.

مبلغ را هم به USDT بنویسید، نه به دلار. قیمت تتر نزدیک یک دلار است ولی دقیقاً یک دلار نیست و این‌طوری سر نرخ تبدیل بحثی پیش نمی‌آید.

زمان پرداخت و پیش‌پرداخت

بیرون از پلتفرم‌های فریلنسری، کسی پول را امانت نگه نمی‌دارد تا کار تحویل شود. اگر کارفرما پول ندهد، جز پیام‌های گفت‌وگو مدرکی ندارید. برای همین پروژه را چند مرحله کنید، بخشی از مبلغ را پیش‌پرداخت بگیرید و فایل نهایی را بعد از اینکه پرداخت در حسابتان نشست بفرستید. برای کارفرمای تازه این از هر چیزی مهم‌تر است.

انتقال آزمایشی: کی می‌ارزد؟

برای اولین پرداخت یک کارفرمای تازه، یا وقتی شبکه یا آدرس عوض شده، از او بخواهید اول مبلغ کمی بفرستد، مثلاً ۱۰ تا ۲۰ تتر. این مبلغ باید بعد از کم شدن کارمزدها هنوز از حداقل واریزی که صفحه واریز شما نشان می‌دهد بیشتر باشد، وگرنه ثبت نمی‌شود. وقتی همین مبلغ در حسابتان نشست، خبر بدهید تا بقیه را بفرستد.

انتقال آزمایشی برای کارفرما یک کارمزد برداشت اضافه دارد. روی شبکه‌های ارزان این هزینه تقریباً به چشم نمی‌آید و روی TRC20 بیشتر است. برای کارفرمای ثابتی که هر ماه با همان شبکه و همان آدرس پول می‌فرستد، لازم نیست هر بار تکرارش کنید.

فاکتور و سابقه پرداخت

فاکتور لازم نیست رسمی و پیچیده باشد، ولی این‌ها را داشته باشد:

• اسم شما و کارفرما، تاریخ و شماره فاکتور
• شرح کار یا مرحله‌ای که پولش را می‌گیرید
• مبلغ خالص به USDT و اینکه کارمزد انتقال با پرداخت‌کننده است
• اسم کامل شبکه، آدرس و اگر لازم است Memo
• مهلت پرداخت
• یک جمله که بگوید آدرس فقط همین است و اگر روزی عوض شد، کارفرما باید آن را از راه دیگری با خود شما چک کند

بعد از هر پرداخت هم این‌ها را یک جا نگه دارید: فاکتور، پیام‌هایی که در آن‌ها توافق کردید، TXID هر انتقال، رسید فروش تتر و پیگیری برداشت تومان. اگر روزی کارفرما بگوید پول را داده و شما چیزی نگرفته باشید، یا لازم شود نشان بدهید پولتان از کجا آمده، همین‌ها به کارتان می‌آید. این سابقه برای مالیاتی هم که پایین‌تر درباره‌اش نوشته‌ایم لازم می‌شود.

وقتی کارفرما می‌گوید «فرستادم»

اسکرین‌شات صفحه برداشت مدرک پرداخت نیست. این‌ها را خودتان ببینید:

1. TXID بگیرید و آن را در مرورگر بلاک‌چین همان شبکه باز کنید، مثلاً ترون‌اسکن برای ترون یا BscScan برای BEP20.
2. وضعیت، مقصد و مبلغ را چک کنید: تراکنش باید موفق باشد، آدرس مقصد آدرس خود شما باشد و مبلغ با فاکتور بخواند.
3. قرارداد توکن را ببینید. توکنی با اسم و نماد USDT را هر کسی می‌تواند بسازد. تتر واقعی روی ترون از قرارداد `TR7NHqjeKQxGTCi8q8ZY4pL8otSzgjLj6t` و روی اتریوم از `0xdac17f958d2ee523a2206206994597c13d831ec7` می‌آید. آدرس قرارداد شبکه‌های دیگر را از صفحه پروتکل‌های تتر بگیرید. اگر قرارداد فرق داشت، با تتر فیک طرفید، هر قدر هم که در کیف پول درست به نظر برسد.
4. منتظر تأییدها بمانید. صرافی واریز را بعد از تعداد مشخصی تأیید شبکه به حساب می‌زند. تا وقتی مبلغ در موجودی‌تان ننشسته، پرداخت را تمام‌شده حساب نکنید.

اگر تراکنش موفق است و به آدرس درست رفته ولی بعد از مدتی هنوز در حسابتان نیست، قدم‌های راهنمای تتر فرستادم ولی نرسیده را دنبال کنید و اگر کار به پشتیبانی کشید، TXID را بدهید.

دام‌هایی که فریلنسرها را هدف می‌گیرند

«اشتباهی بیشتر فرستادم؛ اضافه‌اش را برگردانید»

کارفرما می‌گوید به‌جای ۱٬۰۰۰ تتر، ۱٬۵۰۰ تتر فرستاده و می‌خواهد ۵۰۰ تای اضافه را برگردانید، آن هم معمولاً با عجله و گاهی به آدرسی دیگر. تتر واقعی را وقتی در حسابتان نشست نمی‌شود پس گرفت. پس این حقه فقط وقتی جواب می‌دهد که آن «اضافه» در واقع نرسیده باشد؛ یعنی توکنی جعلی در کیف پول شخصی‌تان باشد، اسکرین‌شاتی دست‌کاری‌شده یا تراکنشی که هیچ‌وقت تأیید نمی‌شود. قاعده ساده است: فقط همان مقداری را برگردانید که به‌صورت تتر واقعی در موجودی‌تان نشسته، و آدرس برگشت را هم از راه همیشگی با خود کارفرما چک کنید.

کاری که برای شروعش باید پول بدهید

FBI در هشدار ۱۵ خرداد ۱۴۰۳ از کارهای جعلی دورکاری خبر داده است که معمولاً کار ساده‌ای مثل امتیاز دادن به رستوران‌ها یا زدن پشت سر هم یک دکمه‌اند. حساب دستمزدشان را عمداً پیچیده می‌کنند و آخرش کار به اینجا می‌رسد که برای درآمد بیشتر یا «باز کردن» کارهای بعدی، باید خودتان رمزارز واریز کنید. داشبوردی هم نشانتان می‌دهند که درآمد زیادی در آن جمع شده، ولی هیچ‌وقت نمی‌شود برداشتش کرد. توصیه خود FBI روشن است: هیچ‌وقت به کارفرما پول نفرستید. کارفرمای واقعی به شما پول می‌دهد، نه برعکس.

آدرسی که وسط کار عوض می‌شود

اگر کسی به ایمیل یا تلگرام شما یا کارفرما دسترسی پیدا کند، کافی است یک پیام بدهد که «آدرس عوض شده». پرداخت به آدرس او می‌رود و دیگر برنمی‌گردد. برای همین در فاکتور نوشتیم تغییر آدرس را باید از راه دیگری چک کرد. اگر هم از طرف کارفرما پیامی آمد که آدرس برگشت پول یا روش پرداخت را عوض می‌کند، آن را هم از راه دیگری با خود او چک کنید.

پرداختی که برنمی‌گردد؛ هم به نفع شما، هم به ضررتان

انتقال تتر روی بلاک‌چین برگشت ندارد. کارفرما نمی‌تواند مثل پرداخت با کارت، بعداً از بانکش بخواهد پول را پس بگیرد. ولی اشتباه خودتان هم برنمی‌گردد؛ چه مبلغی را اشتباهی برگردانده باشید، چه تتر را به آدرس یا شبکه اشتباه فرستاده باشید.

یک ریسک دیگر هم هست که کمتر به آن فکر می‌کنند. تتر می‌تواند موجودی هر آدرسی را مسدود کند و با نهادهای انتظامی در مسدود کردن پول‌های دزدی همکاری می‌کند. اگر پولی که کارفرما فرستاده از کلاهبرداری یا هک آمده باشد، ممکن است آدرسی که آن را گرفته هم گرفتار شود. اگر کارفرمای ناشناسی خیلی بیشتر از ارزش کار پول می‌دهد یا اصرار دارد از چند آدرس مختلف بپردازد، این را جدی بگیرید.

پلتفرم‌های خارجی، سرویس‌های پرداخت و تحریم

این بخش را برای این آورده‌ایم که بدانید با چه قوانینی طرفید، نه برای اینکه راهی برای دور زدنشان پیشنهاد کنیم.

• پلتفرم‌های فریلنسری: آپ‌ورک (Upwork) در صفحه شرایط عضویتش نوشته که به‌خاطر قانون آمریکا، اشخاص و کسب‌وکارهای مستقر در ایران اجازه ساختن حساب یا استفاده از این پلتفرم را ندارند. این صفحه را ۱۷ مهر ۱۴۰۵ دیدیم و خودش می‌گوید فهرست کشورها گاهی عوض می‌شود.
• سرویس‌های پرداخت: این شرکت‌ها در این موضوع سخت‌گیرند و دلیلش هم روشن است. دفتر کنترل دارایی‌های خارجی آمریکا (OFAC) ۱ مرداد ۱۴۰۰ اعلام کرد که پایونیر (Payoneer) پذیرفته حدود ۱٫۴ میلیون دلار بپردازد تا پرونده نقض احتمالی تحریم‌ها بسته شود. پایونیر پرداخت‌هایی را برای طرف‌هایی در ایران، کریمه، سودان و سوریه پردازش کرده بود.
• خود تتر: در شرایط استفاده تتر ایران جزو کشورهای ممنوع آمده است. این شرکت از آذر ۱۴۰۲ آدرس‌های مرتبط با فهرست تحریم آمریکا را مسدود می‌کند و ۶ مهر ۱۴۰۵ اعلام کرد در مسدود شدن نزدیک ۵۵۰ میلیون دلار تتر مرتبط با ایران همکاری کرده است.
• کیف پول‌های تلگرامی: Wallet و چند ربات پرداخت تلگرام هم کاربران ایرانی را محدود کرده‌اند. جزئیات را در جایگزین کیف پول تلگرام در ایران نوشته‌ایم.

پیش از ثبت‌نام در هر پلتفرمی که دستمزد را با رمزارز می‌دهد، بخش کشورهای پشتیبانی‌شده در قوانینش را بخوانید. حسابی که برخلاف این قوانین استفاده شود ممکن است بسته شود و تکلیف موجودی داخلش را هم همان قوانین تعیین می‌کنند. یک نکته هم به کارفرما مربوط است. صرافی‌های خارجی تراکنش‌ها را با داده‌های شرکت‌های تحلیل بلاک‌چین بررسی می‌کنند؛ این را در راهنمای خرید تتر در ایران توضیح داده‌ایم. اگر برداشت کارفرما به مقصدی برود که در این داده‌ها پرریسک یا مرتبط با تحریم دیده شود، ممکن است صرافی او برداشت را نگه دارد یا از او توضیح بخواهد. این را از اول صادقانه با کارفرما در میان بگذارید.

تبدیل تتر به تومان: صرافی یا فروش مستقیم؟

فروش در صرافی

در سواپ‌ولت تتر را با «فروش سریع» به تومان تبدیل می‌کنید. قیمت نهایی همان است که در صفحه تأیید می‌بینید و تومان چند ثانیه بعد در کیف پول تومانی‌تان است. برداشت تومان کار جداگانه‌ای است و فقط به شبای خودتان می‌رود. هر دو را با جزئیات در راهنمای فروش تتر و تبدیل آن به تومان آورده‌ایم.

برداشت تومان در سواپ‌ولت با پایا انجام می‌شود و پایا پول را در نوبت‌های مشخص تسویه می‌کند: در روزهای کاری ساعت ۳:۴۵ بامداد، ۹:۴۵ صبح، ۱۲:۴۵ ظهر و ۱۸:۴۵ عصر، و جمعه‌ها و تعطیلات فقط ساعت ۱۲:۴۵. پول معمولاً تا حدود یک ساعت بعد از شروع نوبت به حساب می‌نشیند. اگر تومان را تا ساعت مشخصی لازم دارید، از همان ساعت عقب بیایید. جدول کامل را در زمان واریز پایا و ساتنا ببینید.

فروش مستقیم به یک نفر

بعضی‌ها تتر را در گروه‌های تلگرام یا به آشنا می‌فروشند تا چند صد هزار تومان بیشتر بگیرند. ریسکش این است که پول تومانی بیرون از هر سیستمی جابه‌جا می‌شود. اگر خریدار با پول دزدی یا کارت کس دیگری پرداخت کند، شکایت و مسدودی حساب بانکی به اسم شما ثبت می‌شود. رسید جعلی و پرداخت ناقص هم رایج است. پیش از چنین معامله‌ای ریسک‌های معامله همتا به همتا را بخوانید.

کی بفروشید؟

قیمتی که صرافی از شما می‌خرد همیشه کمی پایین‌تر از قیمتی است که در کانال‌ها اعلام می‌شود. به این فاصله اسپرد می‌گویند. قیمت تتر در ایران هم با بازار دلار بالا و پایین می‌رود (قیمت تتر در ایران چطور تعیین می‌شود؟). اگر همه پول را امروز لازم ندارید، مجبور نیستید یکجا بفروشید. فقط بدانید نگه داشتن تتر هم ریسک خودش را دارد، از مسدود شدن آدرس تا مشکلی که ممکن است برای صرافی یا کیف پولی که تتر در آن است پیش بیاید. یک محدودیت قانونی را هم در نظر بگیرید: بانک مرکزی ۵ مهر ۱۴۰۴ برای نگهداری استیبل‌کوین‌هایی مثل تتر سقف ۱۰ هزار دلار برای هر کاربر اعلام کرد. اینکه هر پلتفرم این سقف را دقیقاً چطور اعمال می‌کند اعلام نشده است. جزئیاتش را در راهنمای قوانین رمزارز در ایران نوشته‌ایم.

یک مثال کامل: از ۱٬۰۰۰ تتر تا حساب بانکی

عددهای این مثال فرضی و رُند هستند تا حساب راحت دنبال شود. قیمت روز را در صفحه قیمت تتر و نرخ کارمزد حساب خودتان را در صفحه کارمزدهای سواپ‌ولت ببینید. فرض‌ها این‌هاست:

• فاکتور: مبلغ خالص ۱٬۰۰۰ USDT روی BEP20، با کارمزد انتقال به عهده کارفرما
• قیمتی که در کانال‌ها اعلام شده: هر تتر ۱۰۰٬۵۰۰ تومان
• قیمتی که صرافی از شما می‌خرد: هر تتر ۱۰۰٬۰۰۰ تومان
• کارمزد معامله: ۰٫۲۵ درصد، فرضی
• کارمزد بانکی برداشت: ۵٬۰۰۰ تومان، فرضی

اگر با قیمت اعلام‌شده حساب کرده بودید، منتظر ۱۰۰٬۵۰۰٬۰۰۰ تومان بودید. فاصله ۷۵۵٬۰۰۰ تومانی سه تکه دارد: ۵۰۰٬۰۰۰ تومان اسپرد که در هیچ رسیدی به اسم کارمزد نمی‌بینید، ۲۵۰٬۰۰۰ تومان کارمزد معامله و ۵٬۰۰۰ تومان کارمزد بانک. در این مثال اسپرد از کارمزد معامله بزرگ‌تر شد.

حالا دو حالت دیگر را ببینید:

• اگر فاکتور «خالص» نبود: فرض کنید صرافی کارفرما برای هر برداشت ۱ تتر کارمزد از همان مبلغ کم کند. از ۱۰ تتر آزمایشی ۹ تا می‌رسد و از ۹۹۰ تتر اصلی ۹۸۹ تا؛ یعنی ۹۹۸ تتر به‌جای ۱٬۰۰۰. این ۲ تتر با قیمت این مثال ۲۰۰٬۰۰۰ تومان است و فقط با یک کلمه در فاکتور حل می‌شد.
• اگر تتر را مستقیم به یک نفر به قیمت ۱۰۰٬۵۰۰ تومان می‌فروختید: ۵۰۰٬۰۰۰ تومان بیشتر می‌گرفتید، یعنی نیم درصد. باید ببینید این مبلغ ریسک پول دزدی و مسدود شدن حساب بانکی را می‌ارزد یا نه.

زمان هم بخشی از حساب است. اگر فروش و برداشت را شنبه ساعت ۱۰ صبح ثبت کنید، به نوبت ۹:۴۵ نرسیده‌اید و پول با نوبت ۱۲:۴۵ می‌رود؛ یعنی معمولاً حدود ساعت یک تا دو بعدازظهر به حسابتان می‌نشیند.

قانون و مالیات: آنچه تا امروز روشن است

این بخش اطلاعات عمومی است، نه مشاوره حقوقی یا مالیاتی.

• اگر کارفرما در ایران است، دستمزد را تومانی بگیرید. مصوبه هیئت وزیران در ۱۳ مرداد ۱۳۹۸ استفاده از رمزارز را در مبادلات داخل کشور مجاز نمی‌داند و بانک مرکزی هم به کار بردن رمزارز به‌عنوان ابزار پرداخت را ممنوع می‌داند.
• مالیات سود فروش رمزارز در قانون آمده، ولی هنوز گرفته نمی‌شود. قانون مالیات بر سوداگری و سفته‌بازی که مجلس ۸ تیر ۱۴۰۴ تصویب کرد، سود فروش رمزارز را مشمول مالیات بر عایدی سرمایه کرده است. گرفتن این مالیات به راه افتادن سامانه صورتحساب الکترونیکی بستگی دارد و معافیت‌هایی هم دارد که بیشتر کاربران عادی را بیرون از دایره آن نگه می‌دارد.
• مالیات خود درآمد فریلنسری بحث جداگانه‌ای است. اینکه دستمزدی که می‌گیرید چه مالیاتی دارد به نوع فعالیت و وضعیت مالیاتی خودتان برمی‌گردد. اگر درآمدتان زیاد است، با یک مشاور مالیاتی صحبت کنید.

منبع و تاریخ هر کدام از این قاعده‌ها را در راهنمای قوانین رمزارز در ایران آورده‌ایم. سابقه فاکتورها و تراکنش‌ها را از همین حالا نگه دارید؛ روزی که این قانون اجرا شود، به کارتان می‌آید.