کسب درآمد دلاری با هوش مصنوعی؛ از مهارت تا دستمزد تتری

هوش مصنوعی خودش برای کسی دلار درنمی‌آورد؛ آدمی را که کاری بلد است سریع‌تر و پرکارتر می‌کند. راه واقعی کسب درآمد دلاری با هوش مصنوعی این است که یک مهارت قابل‌فروش، مثل نویسندگی، ترجمه، برنامه‌نویسی، طراحی، زیرنویس یا اتوماسیون، را با ابزارهایی مثل ChatGPT، Claude و Cursor سریع‌تر و تمیزتر انجام دهید و به کارفرمایی بفروشید که به دلار پول می‌دهد. برای کسی که در ایران زندگی می‌کند، این پول معمولاً به شکل تتر (USDT) می‌رسد: کارفرما تتر می‌فرستد و شما هر وقت لازم داشتید آن را در صرافی به تومان تبدیل می‌کنید.

هر دوره یا کانالی که بدون مهارت، فقط با «چند پرامپت» یا «ربات هوش مصنوعی»، درآمد دلاری مشخصی قول بدهد، در واقع خود همین وعده را به شما می‌فروشد. پایین‌تر جدولی می‌بینید که برای هر مهارت می‌گوید با کدام ابزار کار کنید، اولین پروژه واقع‌بینانه چیست و پولش چطور به دستتان می‌رسد. بعد سراغ پیدا کردن مشتری، گرفتن تتر و تبدیلش به تومان می‌رویم و آخر سر یک برنامه سی‌روزه برای شروع کار پیشنهاد می‌کنیم.

هوش مصنوعی واقعاً چقدر به کار سرعت می‌دهد؟

سرعتی که هوش مصنوعی می‌دهد در کارهای مشخص و تکراری زیاد است و در کارهایی که شناخت مشتری و دقت وسواسی می‌خواهند، کمتر از آنچه فکر می‌کنید. چند پژوهش معتبر همین را با عدد نشان داده‌اند:

• نوشتن: در آزمایشی که پژوهشگران MIT تیر ۱۴۰۲ در مجله Science منتشر کردند، ۴۵۳ متخصص، از بازاریاب و مشاور تا تحلیلگر داده، کارهای نوشتاری ۲۰ تا ۳۰ دقیقه‌ای انجام دادند. کسانی که ChatGPT داشتند ۴۰ درصد زودتر کار را تمام کردند و داورها کیفیت کارشان را ۱۸ درصد بالاتر دانستند. خود پژوهشگرها گفته‌اند در این کارها نه درستی اطلاعات سنجیده می‌شد و نه شناخت شرکت و مشتری لازم بود؛ یعنی همان چیزهایی که در کار واقعی بیشترین وقت را می‌گیرد.
• پشتیبانی مشتری: در پژوهشی روی ۵٬۱۷۹ کارشناس پشتیبانی، دستیار هوش مصنوعی تعداد مشکل‌های حل‌شده در هر ساعت را به‌طور میانگین ۱۴ درصد بالا برد. بیشترین سود به تازه‌کارها رسید (۳۴ درصد) و کار باتجربه‌ها تقریباً عوض نشد.
• برنامه‌نویسی: مؤسسه پژوهشی METR تیر ۱۴۰۴ آزمایشی کنترل‌شده با ۱۶ برنامه‌نویس باتجربه روی پروژه‌های بزرگی انجام داد که سال‌ها رویشان کار کرده بودند. این برنامه‌نویس‌ها با ابزارهای هوش مصنوعی ۱۹ درصد کندتر شدند، در حالی که پیش از آزمایش انتظار داشتند ۲۴ درصد سریع‌تر شوند و حتی بعدش هم خیال می‌کردند ۲۰ درصد سریع‌تر شده‌اند. METR خودش تأکید می‌کند این نتیجه را نباید به همه تعمیم داد؛ برای تازه‌کارها یا کسی که با کدی ناآشنا کار می‌کند، نتیجه ممکن است فرق کند.

طرف دیگر ماجرا بازار است. وقتی هر کسی با یک اشتراک ماهانه می‌تواند متن و تصویر معمولی بسازد، کسی هم برای متن و تصویر معمولی پول زیادی نمی‌دهد. پژوهشگران دانشگاه واشنگتن در سنت‌لوئیس داده‌های آپ‌ورک (Upwork)، یکی از بزرگ‌ترین بازارهای فریلنسری دنیا، را بررسی کردند و دیدند بعد از آمدن ChatGPT و ابزارهای تصویرساز، کار و درآمد فریلنسرهای نویسندگی و طراحی کم شد. فریلنسرهای خوش‌سابقه‌تر و گران‌تر هم از این کاهش در امان نماندند و حتی بیشتر ضربه خوردند.

نتیجه‌اش برای شما این است که پول در «تولید متن» یا «ساختن عکس» نیست. پول در کاری است که هوش مصنوعی به‌تنهایی از پسش برنمی‌آید: اینکه بدانید چه چیزی باید ساخته شود، درستی‌اش را بسنجید و مسئولیت نتیجه را قبول کنید. هوش مصنوعی بخش تکراری کار را کوتاه می‌کند و وقتی که آزاد می‌شود سود شماست.

کدام مهارت‌ها با هوش مصنوعی درآمد دلاری می‌آورند؟

مهارتی را انتخاب کنید که دست‌کم کمی بلدید. هوش مصنوعی مهارت نیمه‌کاره را جلو می‌اندازد، ولی از صفر مهارت نمی‌سازد. این جدول برای هر مهارت ابزارهای رایج، یک اولین کار واقع‌بینانه و شکل معمول پرداخت را کنار هم گذاشته است:

اسم ابزارها فقط نمونه است و هر چند ماه ابزار تازه‌ای از راه می‌رسد. ستون آخر برای کسی است که در ایران زندگی می‌کند و مستقیم با کارفرما کار می‌کند؛ جزئیات گرفتن تتر را در بخش «دستمزد را چطور بگیرید؟» آورده‌ایم.

نویسندگی و تولید محتوا

متن عمومی، چه فارسی و چه انگلیسی، دیگر ارزان شده است؛ همان چیزی که داده‌های آپ‌ورک نشان داد. چیزی که هنوز خریدار دارد فارسی روانی است که بوی ترجمه ندهد، متنی که مخاطبش را می‌شناسد و ادعاهایش درست است. هوش مصنوعی در طرح اولیه، پیدا کردن زاویه و ویرایش کمک بزرگی است، ولی هر عدد، اسم و نقل‌قولی را که می‌دهد خودتان چک کنید؛ گاهی با اطمینان کامل چیز غلط می‌نویسد.

اگر برای سایت‌ها می‌نویسید، این را هم بدانید: گوگل در راهنمایش درباره محتوای ساخته‌شده با هوش مصنوعی می‌گوید کیفیت و مفید بودن محتوا برایش مهم است، نه روش تولیدش. ولی اگر متن انبوه با هوش مصنوعی فقط برای بالا آمدن در نتایج جست‌وجو ساخته شود، آن را اسپم حساب می‌کند. پس کارفرمایی که «صد مقاله در هفته» می‌خواهد، سایت خودش را به خطر می‌اندازد و بهتر است این را صادقانه به او بگویید.

ترجمه و بومی‌سازی

ترجمه اولیه را هوش مصنوعی در چند ثانیه می‌دهد و ارزش کار شما در ویرایش آن است: یکدست کردن اصطلاح‌ها، لحنی که به مخاطب ایرانی بخورد، تاریخ و واحدها، و به‌هم‌ریختگی‌هایی که متن فارسی در رابط کاربری راست‌به‌چپ پیدا می‌کند. فارسی کردن اپ‌ها و سایت‌هایی که دنبال کاربر فارسی‌زبان‌اند یکی از جاهایی است که زبان مادری‌تان مزیت واقعی حساب می‌شود. از اول به کارفرما بگویید ترجمه ماشینی را ویرایش می‌کنید یا از صفر ترجمه می‌کنید، چون قیمت این دو معمولاً یکی نیست.

برنامه‌نویسی با Claude Code و Cursor

دستیارهای کدنویسی مثل کلود کد (Claude Code) و Cursor بیشترین کمک را در نوشتن کدهای تکراری، تست‌نویسی، کار با کتابخانه‌ای که بلد نیستید و فهمیدن کد دیگران می‌کنند. فرق این دو را در مقایسه کرسر و کلاد کد نوشته‌ایم. اولین کارهای خوب کوچک و مشخص‌اند: رفع چند باگ، یک صفحه فرود، یک ربات تلگرامی ساده یا اسکریپتی که یک کار تکراری را خودکار کند. مسئولیت کدی که تحویل می‌دهید با خود شماست؛ کدی را که نمی‌فهمید تحویل ندهید و رمزها و کلیدهای API مشتری را در چت هوش مصنوعی نگذارید.

طراحی و لوگو

تصویرسازهایی مثل Midjourney و امکانات هوشمند Canva و Figma برای پیدا کردن ایده، ساختن چند نسخه سریع و کارهای تکراری مثل حذف پس‌زمینه عالی‌اند. ولی در لوگو و هویت بصری احتیاط کنید: کارفرما می‌خواهد مالک طرحش باشد و طرحی که فقط با پرامپت ساخته شده ممکن است این مالکیت را به او ندهد (بخش «کیفیت، شفافیت و مالکیت» را ببینید). از هوش مصنوعی برای ایده و پیش‌طرح استفاده کنید و نسخه نهایی را خودتان بکشید. پیش از فروش هر طرح، شرایط استفاده تجاری ابزاری را که با آن کار کرده‌اید هم بخوانید.

ویدیو و زیرنویس

برای شروع، کار کردن برای سازنده‌های ویدیو واقع‌بینانه‌تر از راه انداختن کانال خودتان است. ابزارهای تبدیل گفتار به متن یک زیرنویس خام می‌دهند و کار شما اصلاح متن، زمان‌بندی، شکستن درست خط‌ها و نوشتن درست اسم‌هاست. کیفیت متن خودکار خیلی به کیفیت صدای فایل بستگی دارد؛ پیش از اینکه قیمت بدهید، پنج دقیقه از ویدیوی مشتری را امتحان کنید. اگر هم می‌خواهید کانال خودتان را داشته باشید، اول قوانین کسب درآمد یوتیوب را برای کشوری که در آن زندگی می‌کنید بخوانید.

داده و کارهای اداری

مرتب کردن فایل‌های اکسل، نوشتن فرمول، خلاصه کردن گزارش، ورود اطلاعات و جواب دادن به ایمیل مشتری‌ها کارهایی است که کسب‌وکارهای کوچک دوست دارند به یک آدم مطمئن بسپارند. این حوزه برای شروع مناسب است، چون همان‌طور که پژوهش پشتیبانی مشتری نشان داد، هوش مصنوعی بیشترین کمک را به تازه‌کارها می‌کند. فقط پیش از اینکه اطلاعات مشتری‌های کارفرما را در هر ابزاری بگذارید از او اجازه بگیرید و اسم‌ها و شماره‌ها را حذف کنید.

اتوماسیون و ابزارهای کوچک

خیلی از کسب‌وکارها حاضرند پول بدهند تا یک کار تکراری دیگر خودش انجام شود: فرم سایت مستقیم به شیت و تلگرام برسد، گزارش هفتگی خودکار ساخته شود یا به پیام‌ها جواب اولیه داده شود. ابزارهایی مثل n8n این اتصال‌ها را با کدنویسی کم ممکن می‌کنند و می‌شود یک مدل هوش مصنوعی را هم وسط این مسیر گذاشت. حسن این مهارت درآمد تکراری است: یک بار می‌سازید و بعد ماهانه برای نگهداری‌اش پول می‌گیرید.

یک نمونه کامل را در راهنمای ساخت ایجنت هوش مصنوعی با n8n آورده‌ایم.

مشتری دقیقاً برای چه پول می‌دهد؟

کارفرما می‌تواند خودش ماهی چند دلار برای ChatGPT بدهد و متن بگیرد. اگر سراغ شما می‌آید، برای چیزهایی است که اشتراک ماهانه به او نمی‌دهد:

• قضاوت: می‌دانید چه چیزی باید ساخته شود و چه چیزی لازم نیست.
• درستی: عددها، کد و ترجمه را چک کرده‌اید و کار همان بار اول درست است.
• مسئولیت: اگر چیزی خراب شد، کسی هست که جواب بدهد و درستش کند.
• نظم: کار سر وقت می‌رسد و لازم نیست کسی دنبالتان بدود.

هوش مصنوعی فقط آخری را آسان‌تر می‌کند؛ سه‌تای اول کار خود شماست. برای همین قیمت را بر اساس نتیجه بدهید، نه ساعتی که پای کار نشسته‌اید. یک مثال فرضی: اگر نوشتن یک بسته چهار مطلبی بدون هوش مصنوعی ۱۲ ساعت از شما می‌گرفت و حالا با همان کیفیت، با احتساب وقتی که برای چک کردن می‌گذارید، ۶ ساعت می‌گیرد، قیمت بسته را نصف نکنید. وقتی همان قیمت منصفانه را بگیرید، درآمد هر ساعت کارتان دو برابر شده است. رقابت فقط سر قیمت هم بازی‌ای است که آخرش به خود هوش مصنوعی می‌بازید.

اولین مشتری را از کجا پیدا کنید؟

بیشتر فریلنسرهای ایرانی کار خارجی را مستقیم از کارفرما می‌گیرند، نه از پلتفرم‌ها؛ دلیلش را در بخش بعد گفته‌ایم. این‌ها جاهای واقع‌بینانه‌تری برای شروع‌اند:

1. آدم‌هایی که شما را می‌شناسند: همکار قبلی، دوستی که خارج از ایران کسب‌وکار دارد یا شرکتی که قبلاً برایش کار کرده‌اید. اولین مشتری معمولاً از همین دایره می‌آید.
2. کسب‌وکارهای ایرانی خارج از کشور: فروشگاه‌ها، مشاوران مهاجرت، آموزشگاه‌ها و کلینیک‌هایی در ترکیه، امارات، اروپا یا کانادا که مشتری فارسی‌زبان دارند و محتوا، ترجمه، طراحی یا پشتیبانی فارسی لازم دارند. پرداخت با تتر هم برای خیلی از آن‌ها آشناست.
3. شرکت‌های ایرانی که مشتری خارجی دارند و بخشی از کارشان را بیرون می‌دهند.
4. جمع‌های تخصصی: گروه‌ها و انجمن‌های کاربران همان ابزاری که با آن کار می‌کنید و پروژه‌های متن‌باز. آنجا اول با جواب دادن و کمک کردن دیده می‌شوید و بعد پیشنهاد کار می‌گیرید.

شیوه پیام دادن هم مهم است. بیست پیام دقیق به کسب‌وکارهایی که مشکلشان را واقعاً دیده‌اید از دویست پیام کپی‌شده بهتر جواب می‌دهد. در هر پیام یک مشکل مشخص از کار آن‌ها را نشان دهید، یک نمونه مرتبط بفرستید و یک کار کوچک پولی پیشنهاد کنید؛ مثلاً زیرنویس یک ویدیو یا بازنویسی یک صفحه. کارفرمایی که از شما بخواهد برای «شروع همکاری» پول بفرستید، کارفرما نیست؛ بخش دام‌ها را ببینید.

نمونه‌کاری که کارفرما را قانع کند

• سه نمونه در یک حوزه از ده نمونه پراکنده بهتر است.
• کنار هر نمونه، پیش‌نویس خام هوش مصنوعی و نسخه نهایی خودتان را بگذارید. این مقایسه بهتر از هر توضیحی نشان می‌دهد شما چه چیزی به کار اضافه می‌کنید.
• در چند خط بنویسید از کدام ابزار برای کدام مرحله استفاده می‌کنید و کار را چطور چک می‌کنید.
• همه را در یک صفحه بگذارید که با یک لینک باز شود و یک معرفی کوتاه انگلیسی هم کنارش باشد.
• نمونه تمرینی را جای کار واقعی جا نزنید؛ اگر برای تمرین ساخته‌اید، همین را بنویسید.

پلتفرم‌های فریلنسری و ابزارهای هوش مصنوعی برای کاربر ایرانی

دو محدودیت هست که بهتر است از اول بدانید و برنامه‌تان را با آن‌ها بچینید.

پلتفرم‌های فریلنسری. آپ‌ورک در صفحه شرایط عضویتش نوشته کسانی که در ایران هستند نمی‌توانند در آن حساب بسازند (این صفحه را ۱۷ مهر ۱۴۰۵ دیدیم). پلتفرم‌های مشابه هم معمولاً فهرستی از کشورهایی دارند که به آن‌ها خدمات می‌دهند. حسابی که با اطلاعات نادرست ساخته شود ممکن است بسته شود و تکلیف پول داخلش را همان قوانین پلتفرم تعیین می‌کند؛ درآمدتان را روی چنین حسابی بنا نکنید. برای همین این راهنما روی کار مستقیم با کارفرما تکیه کرده است. جزئیات بیشتر را در راهنمای دریافت درآمد فریلنسری با تتر نوشته‌ایم.

ابزارهای هوش مصنوعی. ایران هنوز در فهرست کشورهایی که ChatGPT و Claude پشتیبانی می‌کنند نیست و کارت بانکی ایرانی هم در درگاه پرداختشان کار نمی‌کند؛ برای همین اشتراک را از فروشنده می‌خرند. چند عادت ساده حساب را پایدار نگه می‌دارد: حساب روی ایمیل خودتان باشد، آن را با کسی شریک نشوید، اطلاعات ثبت‌نام را درست وارد کنید، تأیید دومرحله‌ای را روشن کنید و از پروژه‌ها و گفت‌وگوهای کاری مرتب نسخه پشتیبان بگیرید. هیچ‌کس نمی‌تواند پایداری یک سرویس خارجی را صددرصد تضمین کند، پس کار مشتری را به یک حساب وابسته نکنید. راه‌های خرید را در خرید اشتراک هوش مصنوعی در ایران آورده‌ایم. اشتراک ChatGPT، Claude، Cursor و Midjourney در فروشگاه سواپ‌ولت هم هست و می‌توانید هزینه‌اش را از همان تتری بدهید که از کارفرما گرفته‌اید.

کیفیت، شفافیت و مالکیت

مشتری‌ای که بفهمد چیزی که فکر می‌کرد کار خود شماست خروجی خام یک چت‌بات بوده، دیگر برنمی‌گردد. این چند قاعده هم اخلاقی‌اند و هم به نفع کسب‌وکار خودتان:

• بگویید از هوش مصنوعی استفاده می‌کنید. در پیشنهاد کار یک خط کافی است: کدام بخش را هوش مصنوعی پیش‌نویس می‌کند و کدام را خودتان می‌نویسید و چک می‌کنید. اگر کارفرما درباره استفاده از هوش مصنوعی قاعده‌ای دارد، پیش از شروع بپرسید.
• اطلاعات محرمانه را بی‌اجازه به چت ندهید. هر چیزی که در یک سرویس هوش مصنوعی می‌گذارید به سرور آن شرکت می‌رود. اسم مشتری‌ها، شماره‌ها، رمزها و کد اختصاصی را حذف کنید یا اجازه بگیرید.
• همه چیز را خودتان بسنجید. عددها، اسم‌ها، لینک‌ها، نقل‌قول‌ها و خروجی کد را یکی‌یکی چک کنید؛ مدل‌ها گاهی با اطمینان کامل چیزی می‌سازند که وجود ندارد.
• مالکیت را روشن کنید. اداره حق نشر آمریکا (U.S. Copyright Office) ۱۰ بهمن ۱۴۰۳ اعلام کرد خروجی هوش مصنوعی فقط وقتی حمایت قانون کپی‌رایت را دارد که انسانی بخش خلاقانه کافی را در آن تعیین کرده باشد. دادن پرامپت به‌تنهایی کافی نیست، ولی ویرایش و چیدمان خلاقانه انسان یا استفاده از هوش مصنوعی به‌عنوان دستیار، جلوی این حمایت را نمی‌گیرد. این نظر یک نهاد آمریکایی است و هر کشور قانون خودش را دارد، ولی برای خیلی از کارفرماهای خارجی مهم است. در قرارداد بنویسید کدام بخش‌ها کار انسانی است و مالکیت چه چیزی به کارفرما منتقل می‌شود.

دستمزد را چطور بگیرید؟ از تتر تا تومان

سخت‌ترین بخش کار برای فریلنسر ایرانی معمولاً پیدا کردن مشتری نیست؛ گرفتن پول است. سرویس‌های پرداخت بین‌المللی معمولاً به کاربر ساکن ایران خدمات نمی‌دهند و برای همین بیشتر قراردادهای مستقیم با تتر تسویه می‌شوند. تتر رمزارزی است که ارزشش به دلار گره خورده، ولی خود دلار نیست و ریسک‌های خودش را دارد. فرقشان را در تتر بهتر است یا دلار؟ نوشته‌ایم.

مسیر کامل در سواپ‌ولت این است:

1. آدرس واریز بگیرید. در اپ سواپ‌ولت «واریز» ← «واریز رمزارزی» ← تتر را بزنید و شبکه‌ای را انتخاب کنید که کارفرما هم از آن پشتیبانی می‌کند. واریز رمزارز احراز هویت نمی‌خواهد. اگر برای چند مشتری کار می‌کنید، می‌توانید برای هر کدام آدرس واریز جدایی بسازید.
2. همه چیز را در فاکتور بنویسید: شبکه، آدرس، مبلغ خالصی که باید به دستتان برسد و اینکه کارمزد انتقال با کیست.
3. بار اول یک مبلغ کم آزمایشی بگیرید تا مطمئن شوید آدرس و شبکه درست است.
4. پیش از تحویل نهایی ببینید پول واقعاً در موجودی‌تان نشسته است. برای پروژه‌های بزرگ‌تر پیش‌پرداخت یا پرداخت مرحله‌ای بگیرید؛ پرداخت تتر برنمی‌گردد و واسطه‌ای هم در کار نیست که ضامن دو طرف باشد.
5. اگر کارفرما هم حساب سواپ‌ولت دارد، انتقال داخلی به مخاطب فوری و رایگان است و شبکه و آدرس هم نمی‌خواهد.
6. هر وقت تومان لازم داشتید، تتر را بفروشید. در «فروش سریع» قیمت نهایی را پیش از تأیید می‌بینید و تومان در کیف پول تومانی‌تان می‌نشیند. مراحل را در فروش تتر و تبدیل آن به تومان ببینید.
7. تومان را به شبای خودتان برداشت کنید. برداشت تومان احراز هویت سطح متوسط می‌خواهد: شماره موبایل، کد ملی و کارت بانکی به اسم خودتان. این کار را پیش از اولین پرداخت انجام دهید تا روز فروش معطل نشوید. کارمزدها را هم در صفحه کارمزدهای سواپ‌ولت ببینید.

لازم نیست هر تتری را که می‌گیرید همان روز بفروشید؛ خیلی‌ها بخشی از آن را برای اشتراک‌ها و هزینه‌های دلاری نگه می‌دارند. فقط یادتان باشد نگه داشتن تتر هم ریسک خودش را دارد. بانک مرکزی هم ۵ مهر ۱۴۰۴ برای نگهداری استیبل‌کوین سقف ۱۰ هزار دلار برای هر کاربر اعلام کرده است؛ جزئیاتش را در قوانین رمزارز در ایران نوشته‌ایم. فروش مستقیم به آدم‌ها در گروه‌های تلگرامی شاید کمی بیشتر بدهد، ولی خطر پول دزدی و رسید جعلی را به جان می‌خرید؛ پیش از چنین کاری ریسک‌های معامله همتا به همتای تتر را بخوانید.

وقتی چند کارفرما دارید و هر ماه چند واریز می‌گیرید، حساب‌وکتاب دستی خسته‌کننده می‌شود. با سرور MCP سواپ‌ولت می‌توانید Claude یا دستیار هوش مصنوعی دیگری را به حسابتان وصل کنید و بپرسید «این ماه چقدر تتر واریزی داشتم و الان موجودی‌ام چقدر است؟». دستیار تاریخچه تراکنش‌ها و موجودی را می‌خواند و جواب می‌دهد. اگر هم تبدیل یا برداشتی بخواهید، فقط درخواستش را می‌سازد و تا خودتان در تلگرام تأیید نکنید چیزی جابه‌جا نمی‌شود. در نظر داشته باشید اطلاعاتی که دستیار می‌خواند، مثل موجودی و تراکنش‌ها، به شرکت سازنده آن هوش مصنوعی هم می‌رسد.

از ترید با هوش مصنوعی هم درآمد دلاری درمی‌آید؟

نه به شکل درآمد ثابت. ترید یعنی خرید و فروش با پول خودتان و قبول کردن ریسک ضرر، و هوش مصنوعی این ریسک را برنمی‌دارد. nof1، آزمایشگاهی که کارش سنجیدن هوش مصنوعی در بازارهای مالی است، روی سایتش نوشته نسل فعلی مدل‌های زبانی در بازارهای مالی «به شکل حیرت‌آوری ضعیف» عمل می‌کنند و با وجود خواندن حجم عظیمی از متن‌های مالی، در ساده‌ترین کارهای سرمایه‌گذاری هم مشکل دارند. کمیسیون معاملات آتی کالای آمریکا (CFTC) هم در هشدارش درباره ربات‌های ترید یادآوری می‌کند که فناوری هوش مصنوعی نمی‌تواند آینده یا تغییرهای ناگهانی بازار را پیش‌بینی کند.

هوش مصنوعی در ترید به کار یاد گرفتن، خلاصه کردن خبرها و نوشتن ژورنال معامله‌ها می‌آید، نه حقوق ماهانه. اگر کنجکاوید، راهنمای ترید با هوش مصنوعی را بخوانید؛ آنجا گفته‌ایم هوش مصنوعی کجای این کار کمک می‌کند و کجا نه. ولی آن را جای شغل حساب نکنید و پولی را که برای زندگی لازم دارید وسطش نگذارید.

دام‌ها: وقتی خود «درآمد دلاری با هوش مصنوعی» محصول است

اگر «کسب درآمد دلاری» را در گوگل تایپ کنید، پیشنهادهایی مثل «کسب درآمد دلاری تضمینی روزی ۱۱۰ دلار با کپی پیست» و «کسب درآمد دلاری با تماشای تبلیغات» می‌بینید؛ این‌ها پیشنهادهای جست‌وجوی گوگل است که ۲۲ مهر ۱۴۰۵ ثبت کردیم. جایی که این‌قدر تقاضا هست، وعده‌فروش هم زیاد است. سه نوعش رایج‌تر است.

دوره‌هایی که درآمد می‌فروشند، نه مهارت

دوره خوب مهارت یاد می‌دهد: نوشتن، کدنویسی، طراحی یا کار با یک ابزار. دوره مشکوک درآمد می‌فروشد؛ برای درآمد ماهانه عدد مشخص می‌دهد، می‌گوید مهارت لازم نیست و به‌جای نمونه‌کار شاگردها، اسکرین‌شات درآمد نشان می‌دهد. این الگو مخصوص ایران هم نیست. کمیسیون تجارت فدرال آمریکا (FTC) ۴ مهر ۱۴۰۳ همزمان علیه چند شرکت اقدام کرد که به گفته خودش با ادعاهای فریبنده درباره هوش مصنوعی مشتری جذب می‌کردند؛ سه تا از این پرونده‌ها به طرح‌های کسب درآمد اینترنتی مربوط بود. طبق شکایت FTC، یکی از آن‌ها ادعا می‌کرد ابزارهای هوش مصنوعی‌اش کمک می‌کنند با فروشگاه اینترنتی خیلی زود ماهی هزاران دلار درآمد داشته باشید و دست‌کم ۲۵ میلیون دلار از مردم گرفته بود.

ربات‌ها و کانال‌هایی که «با هوش مصنوعی» سود ماهانه می‌دهند

الگوی آشنایش این است: تتر را به حساب یک ربات ترید «هوشمند» بفرستید و هر ماه درصد مشخصی سود بگیرید. سرهنگ رامین پاشایی، رئیس مرکز فوریت‌های سایبری پلیس فتا، ۲۹ مهر ۱۴۰۴ گفت در بسیاری از موارد کانال‌های تلگرامی و سایت‌های مرتبط با کلاهبرداری‌های پانزی را هوش مصنوعی هدایت می‌کند و کاربرها وقتی می‌خواهند پولشان را بردارند، نمی‌توانند. نمونه تلگرامی این طرح‌ها را در ربات استخراج تتر در تلگرام بررسی کرده‌ایم.

بازی‌ها و اپ‌هایی که برای کلیک و تبلیغ پول می‌دهند

امتیاز بازی‌های «تپ تو ارن» درآمد نیست؛ در بهترین حالت شاید روزی به توکنی با ارزش نامعلوم تبدیل شود. تجربه همستر و بقیه را در بازی‌های تپ تو ارن تلگرام نوشته‌ایم. از این‌ها خطرناک‌تر آگهی‌های «کار اینترنتی» ساده است. اف‌بی‌آی ۱۵ خرداد ۱۴۰۳ درباره آگهی‌های کار جعلی هشدار داد: کار ساده‌ای مثل امتیاز دادن یا زدن یک دکمه را وعده می‌دهند و بعد می‌گویند برای باز شدن کار یا درآمد بیشتر باید رمزارز واریز کنید. درآمدی هم که روی صفحه نشانتان می‌دهند، هیچ‌وقت قابل برداشت نیست.

نشانه‌های هشدار

پیش از اینکه برای هر دوره، ربات یا «فرصت درآمد» پول بدهید، این فهرست را مرور کنید. حتی یکی از این‌ها کافی است که دست نگه دارید:

• برای درآمد روزانه یا ماهانه عدد مشخص یا تضمینی می‌دهد.
• می‌گوید مهارت یا وقت لازم نیست؛ «فقط کپی‌پیست کنید» یا «فقط ربات را روشن کنید».
• برای شروع کار یا باز شدن برداشت باید پول یا تتر بفرستید.
• درآمد اصلی از آوردن آدم‌های تازه است.
• به‌جای نمونه‌کار و اسم شاگردها، اسکرین‌شات موجودی نشان می‌دهد.
• شما را برای تصمیم گرفتن به عجله می‌اندازد: «ظرفیت محدود است» یا «تخفیف فقط تا امشب».

فهرست کامل‌تری از ترفندها را در ۱۰ کلاهبرداری رایج ارز دیجیتال ببینید.

برنامه ۳۰ روزه برای شروع

این برنامه برای کسی است که یک مهارت نیمه‌کاره دارد و می‌خواهد اولین درآمد دلاری‌اش را بگیرد. هدف ماه اول حقوق نیست؛ یک مشتری پولی و یک روش کار است که بشود تکرارش کرد.

روز ۱ تا ۷: یک مهارت، یک ابزار

• یک ردیف از جدول بالا را انتخاب کنید؛ فقط یکی.
• ابزار اصلی‌اش را راه بیندازید و سه کار نمونه برای مشتری‌های فرضی بسازید.
• زمان بگیرید: یک کار را بدون هوش مصنوعی و یک کار مشابه را با آن انجام دهید و وقت هر دو را یادداشت کنید. آزمایش METR نشان داد حس آدم از سرعت خودش می‌تواند غلط باشد، پس به عدد خودتان تکیه کنید.

روز ۸ تا ۱۴: نمونه‌کار و قیمت

• سه نمونه خوب را همراه مقایسه پیش‌نویس خام و نسخه نهایی در یک صفحه بگذارید.
• یک معرفی کوتاه فارسی و انگلیسی بنویسید.
• قیمت هر خروجی را مشخص کنید، مثلاً هر مطلب، هر دقیقه زیرنویس یا هر ورک‌فلو؛ نه قیمت ساعتی.

روز ۱۵ تا ۲۱: پیام به مشتری‌ها و آماده کردن کیف پول

• فهرست بیست کسب‌وکار مشخص را دربیاورید و برای هر کدام پیامی بنویسید که یکی از مشکل‌های خودشان را نشان دهد.
• به هر کدام یک کار کوچک پولی پیشنهاد کنید.
• همزمان در سواپ‌ولت حساب بسازید، آدرس واریز تتر را بردارید، احراز هویت سطح متوسط را انجام دهید و شبای خودتان را ثبت کنید تا روز پرداخت معطل نشوید.

روز ۲۲ تا ۳۰: اولین تحویل و اولین تتر

• کار را تحویل دهید، فاکتوری با شبکه و مبلغ خالص بفرستید و پرداخت را در موجودی‌تان چک کنید.
• از کارفرما بخواهید چند خط درباره کارتان بنویسد؛ اولین توصیه‌نامه از اولین پول هم باارزش‌تر است.
• حساب کنید چند ساعت کار کردید و چقدر گرفتید. همین عدد می‌گوید قیمت بعدی را بالا ببرید یا مهارت دیگری را امتحان کنید.

اگر روز سی‌ام هنوز مشتری ندارید، ناامید نشوید. پیام‌ها و نمونه‌کارها را دقیق‌تر کنید و دور دوم را با بیست کسب‌وکار تازه شروع کنید.