کرسر یا کلاد کد؛ کدام دستیار برنامه‌نویسی هوش مصنوعی بهتر است؟

اگر می‌خواهید خودتان کد بنویسید و هوش مصنوعی کنار دستتان پیشنهاد بدهد و هر جا خواستید تکه‌ای از کار را انجام دهد، Cursor (کرسر) انتخاب طبیعی‌تری است. اگر ترجیح می‌دهید کار را به زبان ساده تعریف کنید و یک ایجنت (Agent، یعنی هوش مصنوعی‌ای که خودش فایل می‌خواند، کد را تغییر می‌دهد و دستور اجرا می‌کند) آن را تا آخر جلو ببرد و شما فقط نتیجه را بازبینی کنید، Claude Code (کلاد کد یا کلود کد) به روش کارتان نزدیک‌تر است. خیلی از برنامه‌نویس‌ها هم هر دو را با هم دارند، چون Claude Code داخل خود Cursor هم اجرا می‌شود.

مرز این دو ابزار هر چند ماه کم‌رنگ‌تر می‌شود: Cursor حالا ایجنت و نسخهٔ ترمینالی دارد و Claude Code افزونهٔ ویرایشگر. پس سؤال اصلی این نیست که کدام «قوی‌تر» است. سؤال این است که مرکز کار شما کجاست: ویرایشگر یا ایجنت؟

اگر منظورتان از «کلاد» خود چت‌بات Claude است

بعضی‌ها وقتی می‌پرسند «کرسر یا کلاد»، منظورشان اپ گفت‌وگوی Claude است، نه Claude Code. اپ Claude دستیاری همه‌کاره است که متن می‌نویسد، فایل تحلیل می‌کند و کد هم می‌نویسد و توضیح می‌دهد. ولی کد را در خود گفت‌وگو تحویل می‌دهد و شما باید آن را به پروژه‌تان منتقل کنید. Cursor فقط برای برنامه‌نویسی است و مستقیم روی فایل‌های پروژه کار می‌کند. نکتهٔ مهم برای خرید این است که اشتراک Claude Pro هر دو را با هم دارد: هم اپ Claude و هم Claude Code. برای آشنایی با خود Claude، Claude چیست و چه فرقی با ChatGPT دارد را بخوانید.

Cursor چیست؟

Cursor ویرایشگر کدی است که روی پایهٔ VS Code ساخته شده است. اگر با VS Code کار کرده باشید، ظاهر و میان‌برهایش برایتان آشناست و افزونه‌ها، تم‌ها و تنظیماتتان را با یک دکمه به آن منتقل می‌کنید. فرقش این است که هوش مصنوعی در همه جای آن حضور دارد:

• Tab: تکمیل خودکار کد. همان‌طور که تایپ می‌کنید، با نگاه به تغییرات اخیرتان، کدهای اطراف و خطاهایی که linter گرفته، ادامهٔ کد را به‌صورت متن کم‌رنگ پیشنهاد می‌دهد و با کلید Tab آن را می‌پذیرید. می‌تواند چند خط را با هم عوض کند، import جاافتاده را اضافه کند و بعد از هر پذیرش، شما را به جای بعدی که باید ویرایش شود ببرد، حتی اگر در فایل دیگری باشد.
• Agent: پنلی کنار ویرایشگر (با Ctrl+I، در مک Cmd+I) که کار بزرگ‌تر را به آن می‌سپارید. در کد جست‌وجو می‌کند، فایل‌ها را ویرایش می‌کند و دستور ترمینال اجرا می‌کند. پیش از تغییرهای مهم، checkpoint (نقطهٔ بازگشت) می‌سازد تا اگر راه را اشتباه رفت، فایل‌ها را به همان حالت برگردانید. دو حالت دیگر هم دارد: Plan که پیش از نوشتن کد نقشهٔ کار را می‌چیند، و Ask که فقط می‌خواند و جواب می‌دهد و چیزی را تغییر نمی‌دهد.
• Cloud Agents: همان ایجنت است، با این فرق که به‌جای کامپیوتر شما در یک ماشین مجازی ابری کار می‌کند. اسم قبلی‌اش Background Agents بود. مخزن (repository) را از GitHub، GitLab یا سرویس‌های مشابه برمی‌دارد، روی یک شاخهٔ جدا کار می‌کند و تغییرها را برای بازبینی تحویل می‌دهد. می‌شود چند تا را هم‌زمان راه انداخت و لازم نیست کامپیوتر خودتان در این مدت به اینترنت وصل بماند.

Cursor یک نسخهٔ ترمینالی هم دارد (Cursor CLI) که همین ایجنت را با همان حالت‌ها در ترمینال اجرا می‌کند. با این حال، مرکز ثقل Cursor هنوز ویرایشگر است.

Claude Code چیست؟

Claude Code ابزار برنامه‌نویسی ایجنتی Anthropic، سازندهٔ Claude، است. شکل اصلی‌اش یک برنامهٔ ترمینالی است: در پوشهٔ پروژه `claude` را می‌زنید و به زبان ساده می‌گویید چه می‌خواهید. حالا همین موتور در افزونهٔ VS Code و JetBrains، اپ دسکتاپ Claude و نسخهٔ وب هم هست و تنظیمات پروژه در همهٔ آن‌ها یکی است.

Claude Code هر کار را در یک چرخه جلو می‌برد: اول با جست‌وجو و خواندن فایل‌ها می‌فهمد پروژه چطور کار می‌کند، بعد فایل‌ها را ویرایش می‌کند و دستور اجرا می‌کند، و آخر با اجرای تست یا build نتیجه را می‌سنجد. اگر چیزی درست نشد، دوباره از اول چرخه می‌رود. به همهٔ فایل‌های پوشهٔ پروژه، به هر دستوری که خودتان در ترمینال می‌توانید بزنید و به وضعیت git دسترسی دارد. وسط کار هم می‌توانید حرف بزنید و مسیرش را عوض کنید. قواعد پروژه را، مثل سبک کدنویسی و کتابخانه‌هایی که ترجیح می‌دهید، در فایلی به اسم CLAUDE.md در ریشهٔ پروژه می‌نویسید و Claude Code اول هر جلسه آن را می‌خواند.

اینکه چقدر بی‌اجازه جلو برود دست خودتان است. با Shift+Tab بین حالت‌های دسترسی جابه‌جا می‌شوید:

• Manual: برای هر ویرایش فایل و هر دستور اجازه می‌گیرد.
• Accept edits: فایل‌ها را خودش ویرایش می‌کند، ولی برای بیشتر دستورهای ترمینال هنوز می‌پرسد.
• Plan: فقط پروژه را می‌گردد و برنامهٔ کار را پیشنهاد می‌دهد و به فایل‌ها دست نمی‌زند.
• Auto: یک بررسی‌کنندهٔ خودکار پشت صحنه کارها را می‌سنجد و به‌جای پرسیدن از شما، کارهای پرخطر را متوقف می‌کند.

Claude Code پیش از هر ویرایش از فایل نسخهٔ پشتیبان هم می‌گیرد؛ اگر نتیجه را نخواستید، با دو بار زدن Esc به حالت قبل برمی‌گردید. نصب، پلن‌ها و اولین جلسه را جدا در راهنمای کلود کد گفته‌ایم.

مقایسهٔ کرسر و کلاد کد در روش کار

در Cursor خودتان پشت فرمانید. بیشتر وقت در فایل‌ها هستید، Tab سطر به سطر پیشنهاد می‌دهد و هر جا تکه‌ای از کار حوصله‌بر بود، Agent را صدا می‌زنید. هر تغییر را همان لحظه در ویرایشگر می‌بینید و تصمیم می‌گیرید. این روش به کار کارهایی می‌آید که مدام باید نتیجه را ببینید و دستی اصلاح کنید، مثل جابه‌جا کردن اجزای یک صفحه یا دنبال کردن یک باگ قدم به قدم.

در Claude Code واحد کار یک «وظیفه» است، نه یک سطر. کار را دقیق تعریف می‌کنید، Claude Code پروژه را می‌خواند، نقشه می‌چیند، چند فایل را با هم تغییر می‌دهد، تست‌ها را اجرا می‌کند و خطاها را خودش رفع می‌کند. نقش شما از نویسنده به بازبین تغییر می‌کند. این روش وقتی بیشتر می‌ارزد که کار روشن است ولی در فایل‌های زیادی پخش شده، یا باید چند بار دستور اجرا شود و نتیجه‌اش خوانده شود، مثل به‌روزرسانی وابستگی‌ها، نوشتن تست برای کد بی‌تست یا رفع خطاهای lint در کل پروژه. Claude Code بیرون از ویرایشگر هم کار می‌کند: در اسکریپت‌ها، در CI و حتی در GitHub Actions برای بازبینی خودکار درخواست‌های ادغام (Pull Request).

جدول زیر فرق‌ها را کنار هم می‌گذارد:

MCP استانداردی است که ابزار هوش مصنوعی را به سرویس‌های دیگر وصل می‌کند؛ اگر با آن آشنا نیستید، MCP چیست را ببینید.

مدل‌ها: Cursor چند شرکت، Claude Code فقط Claude

Cursor به گفتهٔ خودش مدل‌های پیشروی OpenAI، Anthropic، Google، SpaceXAI و چند شرکت دیگر را دارد و مدل‌های خودش، مثل Composer و خانوادهٔ Grok، هم در فهرستش هستند. پس داخل Cursor هم می‌توانید با مدل‌های Claude کار کنید؛ فقط بدانید که این همان Agent خود Cursor است که با مدل Claude کار می‌کند، نه Claude Code. حالت Auto هم مدل را خودش انتخاب می‌کند. مزیت این تنوع روشن است: اگر مدلی برای کار شما بهتر جواب داد یا ارزان‌تر بود، بدون عوض کردن ابزار سراغش می‌روید.

Claude Code برای مدل‌های Claude ساخته شده و فقط با همان‌ها کار می‌کند. بین مدل‌های Claude، مثل خانواده‌های Opus و Sonnet، با دستور `/model` جابه‌جا می‌شوید. اگر Claude را برای برنامه‌نویسی دوست دارید، این محدودیت را حس نمی‌کنید. اگر دوست دارید مدل‌ها را با هم مقایسه کنید، Cursor دستتان را بازتر می‌گذارد.

قیمت و سهمیهٔ کرسر و کلاد کد

پلن پولی هر دو ابزار از ۲۰ دلار در ماه شروع می‌شود، ولی آنچه با این ۲۰ دلار می‌گیرید فرق دارد. قیمت‌های زیر را در زمان نوشتن این مطلب، ۲۰ مهر ۱۴۰۵، از صفحه‌های رسمی برداشته‌ایم و بدون مالیات‌اند؛ پیش از خرید، رقم روز را همان‌جا ببینید.

Cursor: اشتراک ماهانه با دو سهمیهٔ مصرف

طبق صفحهٔ قیمت Cursor، پلن رایگان Hobby سهمیهٔ محدودی از Agent دارد. از پلن‌های فردی، Pro ماهی ۲۰ دلار، Pro+ ماهی ۶۰ دلار و Ultra ماهی ۲۰۰ دلار قیمت دارد و پلن تیمی Teams به ازای هر نفر حساب می‌شود. در هر سه پلن فردی، Tab سقف ندارد، ولی Agent از سهمیهٔ ماهانه برداشت می‌کند و این سهمیه دو بخش جدا دارد:

• Cursor Models: مدل‌های خود Cursor، مثل Composer و Grok، که سهمیهٔ خیلی بیشتری دارند.
• Other Models: مدل‌های شرکت‌های دیگر، از جمله Claude، GPT و Gemini، که با قیمت API همان مدل حساب می‌شوند. هر چه مدل گران‌تر باشد، سهمیه زودتر تمام می‌شود.

وقتی سهمیه تمام شد، یا مصرف اضافه (on-demand) را روشن می‌کنید که با همان نرخ و بعد از مصرف صورت‌حساب می‌شود، یا پلن بالاتر می‌گیرید. به تخمین خود Cursor، کسی که فقط Tab می‌زند یا گاهی سراغ Agent می‌رود معمولاً در سهمیهٔ پلن می‌ماند، ولی کاربر هر روزهٔ Agent معمولاً جمعاً ۶۰ تا ۱۰۰ دلار در ماه مصرف دارد. برای همین Pro+ را برای کاربر روزانهٔ Agent و Ultra را برای کسی پیشنهاد می‌کند که چند ایجنت را هم‌زمان اجرا می‌کند.

Claude Code: بخشی از اشتراک Claude یا پرداخت به ازای مصرف

Claude Code اشتراک جدا ندارد. طبق صفحهٔ پلن‌های Claude، در پلن رایگان نیست و با پلن‌های پولی می‌آید: Pro ماهی ۲۰ دلار (با پرداخت سالانه ماهی ۱۷ دلار) و Max از ماهی ۱۰۰ دلار. نکتهٔ مهم این است که Claude Code و چت Claude از یک سهمیه برداشت می‌کنند. این سهمیه یک سقف نشستی دارد که هر پنج ساعت از نو پر می‌شود و یک سقف هفتگی. پس یک جلسهٔ طولانی برنامه‌نویسی از سهم چت همان روز و همان هفته هم کم می‌کند.

وقتی به سقف رسیدید، راهنمای Anthropic چند راه پیش پایتان می‌گذارد: صبر کنید تا سهمیه پر شود، به Max بروید، اعتبار مصرف (usage credits) را با نرخ استاندارد API روشن کنید، یا برای دوره‌های فشرده با حساب Claude Console و اعتبار API کار کنید. راه آخر یعنی پرداخت به ازای هر توکن (واحدی که مدل متن را با آن می‌شمارد)، بدون اشتراک. برای اینکه حدود هزینه دستتان بیاید: Anthropic می‌گوید در سازمان‌هایی که Claude Code را به کار گرفته‌اند، هزینهٔ میانگین هر برنامه‌نویس حدود ۱۳ دلار در هر روز کاری و ۱۵۰ تا ۲۵۰ دلار در ماه است.

یک دام رایج هم هست: اگر متغیر محیطی `ANTHROPIC_API_KEY` روی سیستمتان تنظیم شده باشد، Claude Code به‌جای اشتراک از همان کلید API استفاده می‌کند و هزینه جدا حساب می‌شود.

با یک بودجهٔ ۲۰ دلاری چه می‌گیرید؟

با Cursor Pro یک ویرایشگر کامل، Tab بی‌سقف و دسترسی به مدل‌های چند شرکت دارید، ولی چت همه‌کاره برای کارهای غیربرنامه‌نویسی ندارید. با Claude Pro هم اپ Claude را برای نوشتن، تحقیق و تحلیل فایل دارید و هم Claude Code را، ولی باید یک ویرایشگر جدا داشته باشید (که می‌تواند VS Code رایگان یا همان نسخهٔ رایگان Cursor باشد) و سهمیه را بین چت و کد تقسیم کنید. برای کار سنگین روزانه با ایجنت، هر دو شما را به سمت پلن‌های ۶۰ تا ۲۰۰ دلاری می‌برند.

حریم خصوصی: کد شما کجا می‌رود؟

هیچ‌کدام مدل را روی کامپیوتر شما اجرا نمی‌کنند. هر دو بخشی از کد پروژه را همراه درخواست شما برای مدل در سرورهای بیرونی می‌فرستند؛ فرق در قواعد نگهداری و آموزش مدل است.

Cursor: مدل‌ها روی سرور شرکت سازندهٔ مدل، یک شریک مورد اعتماد یا خود Cursor اجرا می‌شوند. Privacy Mode در پلن رایگان و پولی در دسترس است و وقتی روشن باشد، Cursor تضمین می‌کند که نه خودش و نه ارائه‌دهندگان مدل، داده‌های کد شما را برای آموزش مدل به کار نبرند. در پلن Teams مدیر تیم می‌تواند آن را برای همه اجباری کند. ابزار جست‌وجوی Cursor هم فهرست جست‌وجوی کد (ایندکس) را روی کامپیوتر خودتان می‌سازد و برای ساختنش کد یا مسیر فایل‌ها را به سرور نمی‌فرستد؛ ولی محتوای فایلی که Agent باز می‌کند می‌تواند همراه درخواست به مدل برود.

Claude Code: خودش روی کامپیوتر شما اجرا می‌شود، ولی پیام‌های شما و پاسخ‌های مدل به‌صورت رمزگذاری‌شده از سرور Anthropic رد می‌شوند. طبق صفحهٔ داده‌های Claude Code، در حساب‌های Free، Pro و Max خودتان انتخاب می‌کنید که داده‌تان برای بهتر کردن مدل‌ها استفاده شود یا نه. اگر اجازه بدهید، داده تا پنج سال و اگر ندهید، ۳۰ روز نگه داشته می‌شود. در Team، Enterprise و API، Anthropic به‌طور پیش‌فرض با کد و پیام‌ها مدل آموزش نمی‌دهد. Claude Code متن جلسه‌ها را هم به‌طور پیش‌فرض ۳۰ روز روی کامپیوتر خودتان نگه می‌دارد. برای اینکه فایلی مثل `.env` به دست مدل نرسد، برایش قانون منع خواندن (Read deny rule) بگذارید.

در عمل، اگر روی کد شرکت کار می‌کنید، اول سیاست شرکت را بپرسید. در Cursor، Privacy Mode را روشن کنید و در حساب Claude تنظیم استفاده از داده برای آموزش را ببینید.

سختی یادگیری کدام بیشتر است؟

برای کسی که VS Code را می‌شناسد، کار با Cursor تقریباً آموزش نمی‌خواهد. در Cursor Settings (کلید Ctrl+Shift+J، در مک Cmd+Shift+J) از مسیر General › Account و گزینهٔ VS Code Import، افزونه‌ها، تم‌ها، تنظیمات و میان‌برهایتان منتقل می‌شوند و Tab از همان دقیقهٔ اول کار می‌کند. فقط بدانید Cursor افزونه‌ها را از Open VSX می‌گیرد، نه فروشگاه افزونه‌های VS Code، پس ممکن است چند افزونه پیدا نشوند یا کمی فرق کنند.

کار با Claude Code برای کسی که با ترمینال راحت است ساده است؛ اگر نیستید، افزونهٔ VS Code و اپ دسکتاپ رابط گرافیکی در اختیارتان می‌گذارند. مهارت اصلی‌اش جای دیگری است: باید یاد بگیرید کار را دقیق تعریف کنید، کار بزرگ را تکه کنید، تغییرها را با حوصله بازبینی کنید و قواعد پروژه را در CLAUDE.md بنویسید. این مهارت‌ها در Agent کرسر هم به کارتان می‌آیند.

اگر تازه برنامه‌نویسی یاد می‌گیرید، این را در نظر داشته باشید: ابزاری که همه چیز را برایتان می‌نویسد، یاد گرفتن را دور می‌زند. حالت Ask در Cursor و حالت Plan در Claude Code جای خوبی برای شروع‌اند، چون توضیح می‌دهند و خودتان می‌نویسید.

یک کار در هر دو ابزار: مثال

فرض کنید یک پروژهٔ Node.js دارید و می‌خواهید در مسیر (route) ثبت‌نام، درستی ایمیل و حداقل طول رمز عبور بررسی شود و برایش تست هم بنویسید. مراحل در هر دو ابزار تقریباً این‌طور پیش می‌رود:

در Cursor:

1. پروژه را در Cursor باز می‌کنید و به فایل مسیر ثبت‌نام می‌روید. اگر کار کوچک باشد، خودتان شروع به نوشتن می‌کنید و Tab بقیهٔ شرط‌ها را پیشنهاد می‌دهد.
2. برای کل کار، پنل Agent را با Ctrl+I باز می‌کنید و می‌نویسید: «برای مسیر ثبت‌نام بررسی ایمیل و حداقل طول رمز اضافه کن، تست بنویس و اجرا کن.» اگر می‌خواهید اول نقشه را ببینید، حالت Plan را انتخاب کنید.
3. Agent فایل‌های مربوط را پیدا می‌کند، تغییرها را در ویرایشگر نشانتان می‌دهد و `npm test` را در ترمینال اجرا می‌کند.
4. اگر نتیجه را نپسندیدید، به checkpoint قبلی برمی‌گردید و دستور را دقیق‌تر می‌نویسید.

در Claude Code:

1. در ترمینال به پوشهٔ پروژه می‌روید و `claude` را می‌زنید.
2. با Shift+Tab به حالت Plan می‌روید و همان درخواست را می‌نویسید. Claude Code کد را می‌خواند و نقشه‌ای می‌دهد: کدام فایل‌ها عوض می‌شوند و تست‌ها کجا می‌روند.
3. نقشه را تأیید می‌کنید و به حالت Accept edits می‌روید. Claude Code فایل‌ها را ویرایش می‌کند، تست‌ها را اجرا می‌کند و اگر شکست خوردند، خودش رفعشان می‌کند.
4. تغییرها را بازبینی می‌کنید؛ اگر Claude Code را داخل VS Code یا Cursor اجرا کنید، تغییرها را کنار کد قبلی می‌بینید. اگر چیزی را نخواستید، با دو بار Esc برمی‌گردید و آخر سر از خودش می‌خواهید تغییرها را commit کند.

نتیجهٔ نهایی می‌تواند تقریباً یکی باشد، به‌خصوص اگر در Cursor هم مدل Claude را انتخاب کرده باشید. فرق در مسیر است: در Cursor تمام مدت داخل فایل بودید و هر قدم را دیدید؛ در Claude Code نقشه و نتیجه را دیدید و وسط کار را به ایجنت سپردید.

استفادهٔ هم‌زمان از Cursor و Claude Code

لازم نیست فقط یکی را انتخاب کنید. افزونهٔ Claude Code در خود Cursor و ویرایشگرهای دیگری که بر پایهٔ VS Code ساخته شده‌اند نصب می‌شود؛ در بخش Extensions اسم Claude Code را جست‌وجو کنید. اگر نسخهٔ ترمینالی را ترجیح می‌دهید، Claude Code را جدا نصب کنید و در ترمینال داخلی Cursor دستور `claude` را بزنید. در این حالت Claude Code خودش به ویرایشگر وصل می‌شود تا تغییرها را در نمای مقایسهٔ ویرایشگر نشان دهد و متنی را که انتخاب کرده‌اید ببیند.

Anthropic می‌گوید اشتراک Pro یا Max، Claude Code را در VS Code، Cursor و ویرایشگرهای مشابه هم پوشش می‌دهد و این مصرف از همان سهمیهٔ مشترک چت و Claude Code کم می‌شود، نه از سهمیهٔ Cursor. یک ترکیب کاربردی این است: Tab کرسر برای نوشتن روزمره و Claude Code برای کارهای بزرگ‌تر. هزینه‌اش این است که دو حساب و دو سهمیه را مدیریت کنید.

Cursor یا Claude Code؛ کدام برای برنامه‌نویسی بهتر است؟

جواب به وضعیت شما بستگی دارد. این جدول پیشنهاد ما برای موقعیت‌های رایج است:

هر دو را می‌شود روی یک پروژهٔ واقعی خودتان امتحان کرد: Cursor با نسخهٔ رایگان Hobby و Claude Code با یک ماه Claude Pro. یک هفته کار واقعی بیشتر از هر جدولی نشان می‌دهد کدام با ذهن شما جورتر است.

خرید اشتراک کرسر و کلاد از ایران

Cursor و Claude هر دو با کارت بانکی بین‌المللی فروخته می‌شوند و کارت ایرانی در پرداختشان کار نمی‌کند. ایران هم هنوز در فهرست کشورهایی که Anthropic در آن‌ها Claude را ارائه می‌کند نیست. برای همین کاربران ایرانی این اشتراک‌ها را معمولاً از واسطه می‌خرند. Cursor اشتراکش را رسماً فقط در سایت cursor.com می‌فروشد و نمایندهٔ فروشی معرفی نکرده است؛ پس پیش از خرید، جزئیات بسته و روش فعال‌سازی را با دقت بخوانید.

برای اینکه حسابتان بی‌دردسر بماند، آن را با ایمیل خودتان بسازید، اطلاعات درست بدهید و با کسی شریک نشوید. جزئیات ساخت و نگه‌داری حساب Claude را در ساخت اکانت کلاد در ایران آورده‌ایم. برای مقایسهٔ همهٔ اشتراک‌های هوش مصنوعی و روش‌های پرداخت هم راهنمای خرید اشتراک هوش مصنوعی را ببینید.

در فروشگاه سواپ‌ولت، اشتراک کرسر با بسته‌های Pro، Pro+، Ultra و Teams و اشتراک کلاد پرو را بدون کارت خارجی و با موجودی تومانی یا تتری کیف پولتان می‌خرید. پیش از سفارش، جزئیات بسته را در اپلیکیشن بخوانید.