کارمزد شبکه BSC یا BNB Smart Chain سه دلیل اصلی دارد که کم است. کارمزد پایه این شبکه صفر است و با شلوغی بالا نمی‌رود، قیمت هر واحد گس را اعتبارسنج‌ها در حد بسیار پایینی نگه داشته‌اند، و تعداد محدودی اعتبارسنج به نوبت بلاک می‌سازند. همین تعداد کم، ساخت بلاک‌های سریع و پرظرفیت را ممکن می‌کند. این ارزانی رایگان به دست نیامده. هزینه‌اش تمرکز بیشتر در دست چند ده اعتبارسنج است.

در ادامه هر کدام از این دلیل‌ها را باز می‌کنیم. بعد می‌گوییم چرا عددی که در فرم برداشت یک صرافی می‌بینید ممکن است با کارمزد واقعی شبکه فرق داشته باشد.

کارمزد BSC دقیقاً چطور حساب می‌شود؟

BSC با ماشین مجازی اتریوم (EVM) سازگار است. یعنی کارمزد را مثل اتریوم حساب می‌کند: مقدار گس مصرفی × قیمت هر واحد گس. گس واحد اندازه‌گیری کار محاسباتی است. یک ارسال ساده BNB همان ۲۱٬۰۰۰ واحد گس اتریوم را مصرف می‌کند و انتقال توکن یا کار با قرارداد هوشمند بیشتر. کارمزد با BNB پرداخت می‌شود و واحد قیمت گس، گوئی (gwei) است. هر گوئی یک میلیاردم BNB است.

پس فرق اصلی BSC با اتریوم در مقدار گس نیست. فرق در قیمت هر واحد گس است. اگر سازوکار گس برایتان تازه است، اول مقاله گس اتریوم را ببینید.

کارمزد پایه صفر است و با شلوغی بالا نمی‌رود

اتریوم از سال ۱۴۰۰ کارمزد پایه دارد. هر وقت بلاک‌ها پر شوند، این عدد خودکار بالا می‌رود و سوزانده می‌شود. شلوغی اتریوم به همین دلیل مستقیم به کارمزد همه کاربران منتقل می‌شود.

BSC همین قالب تراکنش (EIP-1559) را با پیشنهاد BEP-226 پذیرفت، اما کارمزد پایه را صفر گذاشت. طبق متن همین پیشنهاد، کارمزد پایه BSC برخلاف اتریوم با شلوغی شبکه تغییر نمی‌کند. دلیلش این بود که BSC سازوکار سوزاندن جداگانه‌ای داشت و به سوزاندن کارمزد پایه نیازی نمی‌دید. پس کل کارمزد شما همان قیمتی است که بابت هر واحد گس پیشنهاد می‌دهید.

قیمت گس را اعتبارسنج‌ها پایین نگه داشته‌اند

وقتی کارمزد پایه صفر است، اعتبارسنج‌ها با کف قیمتی که می‌پذیرند عملاً تعیین می‌کنند تراکنش ارزان چقدر ارزان باشد. این کف در سال‌های اخیر چند بار پایین آمده است.

ردیاب گس BscScan در ۱۱ مهر ۱۴۰۵ قیمت رایج را حدود ۰٫۰۵ گوئی نشان می‌داد، با کارمزد پایه صفر. این عدد ثابت نیست و ممکن است دوباره تغییر کند. پیش از ارسال، برآورد کیف پول یا ردیاب گس را ملاک بگذارید.

بلاک‌های کوتاه و پرظرفیت

مستندات BNB Chain زمان هر بلاک را ۰٫۴۵ ثانیه اعلام می‌کند. این عدد در چند ارتقای پی‌درپی از ۳ ثانیه پایین آمده است. نهایی شدن تراکنش هم معمولاً حدود یک ثانیه طول می‌کشد. هر بلاک هم سقف گس بالایی دارد. BNB Chain در گزارش اخیر خود نوشته که سقف گس هر بلاک ۵۵ میلیون بوده و اعتبارسنج‌ها در حال بالا بردن آن به ۷۰ میلیون‌اند.

بلاک بیشتر در هر ثانیه یعنی جای بیشتر برای تراکنش‌ها. هر چه جا بیشتر باشد، کاربران کمتر مجبورند برای جلو افتادن در صف قیمت بالاتری پیشنهاد دهند.

اعتبارسنج‌های محدود: راز سرعت BSC

BSC اجماعی به نام اثبات سهام اعتبار (Proof of Staked Authority یا PoSA) دارد. این اجماع ترکیبی از دو ایده است:

  • اثبات سهام نمایندگی (DPoS): دارندگان BNB توکن خود را به اعتبارسنج‌ها می‌سپارند (استیک می‌کنند). اعتبارسنج‌هایی که بیشترین سهام را دارند انتخاب می‌شوند.
  • اثبات اعتبار (PoA): همین اعتبارسنج‌های انتخاب‌شده به نوبت و با ترتیب مشخص بلاک می‌سازند، نه با رقابت آزاد.

طبق صفحه اعتبارسنج‌های BSC، هر روز ۴۵ اعتبارسنج فعال بر اساس سهام انتخاب می‌شوند. ۲۱ نفر با بیشترین سهام «کابینه» نام دارند و ۲۴ نفر «نامزد». در هر دوره هم فقط ۲۱ اعتبارسنج بلاک می‌سازند: ۱۸ نفر از کابینه و ۳ نفر از نامزدها. هر اعتبارسنج دست‌کم ۲٬۰۰۰ BNB از سهام خودش را باید قفل کند. اگر تقلب کند یا وقتی نوبتش است آفلاین باشد، بخشی از سهامش جریمه می‌شود.

چرا تعداد کم، شبکه را سریع و ارزان می‌کند؟

برای توافق روی هر بلاک، اعتبارسنج‌ها باید با هم پیام رد و بدل کنند. هماهنگ کردن ۲۱ سرور قوی و شناخته‌شده خیلی سریع‌تر است. هماهنگی هزاران گره در سراسر دنیا، با اینترنت و سخت‌افزارهای متفاوت، این سرعت را ندارد. نتیجه بلاک‌های زیر یک ثانیه و ظرفیت بالاست. همین ظرفیت، قیمت گس را پایین نگه می‌دارد.

یک دلیل اقتصادی هم هست. BSC تورم ندارد و پاداش ساخت بلاک جدید نمی‌دهد. پاداش اعتبارسنج‌ها از کارمزد تراکنش‌ها می‌آید. پس اعتبارسنج‌ها به حجم بالای تراکنش ارزان نیاز دارند، نه به تعداد کم تراکنش گران. بخشی از کارمزدها هم طبق BEP-95 سوزانده می‌شود.

هزینه این مدل چیست؟

تعداد کم اعتبارسنج یعنی قدرت در دست گروه کوچکی است. چند ده اعتبارسنج می‌توانند با هماهنگی هم پارامترهایی مثل کف قیمت گس یا سقف بلاک را تغییر دهند. در تئوری، تبانی بخش بزرگی از آن‌ها هم می‌تواند تراکنش‌هایی را کنار بگذارد. اجرای اعتبارسنج هم سخت‌افزار گران و سرمایه قابل توجهی می‌خواهد و از دسترس کاربر عادی بیرون است.

اتریوم مسیر دیگری را رفته و تعداد بسیار بیشتری اعتبارسنج دارد. هماهنگی آن کندتر و فضای بلاکش محدودتر است، و برای همین کارمزد بالاتری دارد. این را خوب یا بد مطلق ندانید. یک بده‌بستان است: BSC سرعت و ارزانی را انتخاب کرده و اتریوم پراکندگی بیشتر را.

مثال: یک ارسال BNB روی BSC چقدر کارمزد دارد؟

با عددهای فرضی و گرد حساب کنیم:

  • مقدار گس: ۲۱٬۰۰۰ واحد، برای ارسال ساده BNB
  • قیمت گس: ۰٫۰۵ گوئی
  • کارمزد: ۲۱٬۰۰۰ × ۰٫۰۵ = ۱٬۰۵۰ گوئی، یعنی ۰٫۰۰۰۰۰۱۰۵ BNB

اگر قیمت BNB را فرضاً ۱٬۰۰۰ دلار بگیریم، این کارمزد حدود یک دهم سنت می‌شود. انتقال توکن BEP20 مثل تتر چند برابر یک ارسال ساده گس مصرف می‌کند. با این حال کارمزدش معمولاً همچنان کسری از یک سنت است.

این عددها فقط برای فهم ترتیب بزرگی است. در لحظه ارسال، کیف پول یا فرم برداشت عدد واقعی را نشان می‌دهد.

چرا کارمزد برداشت صرافی با کارمزد شبکه فرق دارد؟

احتمالاً دیده‌اید که کیف پول شخصی برای یک انتقال BEP20 کسری از سنت برآورد می‌کند، ولی صرافی برای برداشت همان ارز روی همان شبکه عدد بزرگ‌تری می‌گیرد. این لزوماً گران‌فروشی نیست. صرافی هزینه‌هایی دارد که در کارمزد یک تراکنش دیده نمی‌شوند:

  • جمع کردن واریزها: هر کاربر آدرس واریز جداگانه دارد. صرافی برای جمع کردن این موجودی‌ها در کیف پول اصلی، خودش تراکنش‌های جداگانه می‌فرستد و کارمزدش را می‌پردازد.
  • نگه داشتن BNB برای گس: برای فرستادن تتر BEP20 باید BNB در کیف پول برداشت باشد. صرافی این موجودی را خودش تأمین و مدیریت می‌کند.
  • امنیت و زیرساخت: کیف پول گرم و سرد، امضای چندگانه، نود اختصاصی، پایش تراکنش‌ها و پشتیبانی همه هزینه دارند.
  • عدد ثابت برای بازه طولانی: خیلی از صرافی‌ها کارمزد برداشت را از قبل و برای مدتی ثابت اعلام می‌کنند. برای همین معمولاً حاشیه‌ای می‌گذارند که اگر قیمت گس یا قیمت BNB بالا رفت، زیان نکنند.

پس هر صرافی سیاست خودش را دارد و مقایسه درست، مقایسه عدد نهایی برداشت است، نه کارمزد خام شبکه. سواپ‌ولت در صفحه کارمزدها اعلام کرده که کارمزد برداشت هر شبکه همان هزینه شبکه است و سودی روی آن اضافه نمی‌شود. عدد نهایی هم پیش از تأیید برداشت نمایش داده می‌شود. فرق کارمزد شبکه، کارمزد برداشت و کارمزد معامله را در مقاله کارمزد شبکه کامل‌تر توضیح داده‌ایم.

پیش از انتخاب BSC برای انتقال چه چیزی را چک کنید؟

کارمزد کم فقط یک معیار است. پیش از فرستادن روی BSC این‌ها را ببینید:

  1. مقصد BEP20 را قبول می‌کند؟ اگر صرافی یا کیف پول مقصد واریز آن ارز را روی BNB Smart Chain فعال نکرده باشد، ارزانی کمکی نمی‌کند. ممکن است دارایی‌تان هم گیر بیفتد. اگر شبکه را اشتباه انتخاب کرده‌اید، این راهنما را ببینید.
  2. برای کیف پول شخصی BNB دارید؟ برای انتقال توکن از کیف پول شخصی، کمی BNB روی همین شبکه لازم است.
  3. آدرس و نسخه توکن درست است؟ آدرس BSC شبیه آدرس اتریوم است و با 0x شروع می‌شود. یعنی ظاهر آدرس نشان نمی‌دهد کدام شبکه را انتخاب کرده‌اید. شبکه را در فرم برداشت، نه از روی آدرس، تشخیص دهید.

اگر بین BEP20، TRC20، TON و شبکه‌های دیگر مردد هستید، مقایسه شبکه‌های انتقال تتر کمک‌تان می‌کند.

پرسش‌های رایج

BSC، BEP20 و BNB Smart Chain یکی هستند؟

BNB Smart Chain نام شبکه است و BSC کوتاه‌شده آن. BEP20 استاندارد توکن‌های این شبکه است، مثل ERC20 در اتریوم. در فرم‌های صرافی، انتخاب BEP20 یعنی انتقال روی BNB Smart Chain.

آیا کارمزد BSC همیشه همین‌قدر کم می‌ماند؟

تضمینی نیست. کارمزد پایه صفر است، اما در شلوغی شدید ممکن است کاربرانی که عجله دارند قیمت گس بالاتری پیشنهاد دهند. کف قیمت گس را هم اعتبارسنج‌ها می‌توانند تغییر دهند. قیمت BNB هم معادل دلاری کارمزد را عوض می‌کند.

چرا با وجود کارمزد کم، BSC کمتر از اتریوم غیرمتمرکز است؟

چون در هر دوره فقط ۲۱ اعتبارسنج بلاک می‌سازند و ورود به این جمع سهام و سخت‌افزار زیادی می‌خواهد. همین تعداد کم، شبکه را سریع و ارزان می‌کند. همزمان یعنی تصمیم‌ها و کنترل شبکه در دست گروه کوچک‌تری است.

برای انتقال تتر روی BSC به BNB نیاز دارم؟

اگر از کیف پول شخصی می‌فرستید، بله. کارمزد با BNB پرداخت می‌شود. اگر از صرافی یا سواپ‌ولت برداشت می‌کنید، کارمزد برداشت از همان ارز برداشتی کم می‌شود و به BNB جداگانه نیاز ندارید.

چرا کارمزد برداشت BEP20 در صرافی‌های مختلف فرق دارد؟

چون هر صرافی هزینه جمع کردن واریزها، تأمین BNB برای گس، امنیت و زیرساخت را به شکل خودش حساب می‌کند. بعضی‌ها هم برای ثابت ماندن کارمزد حاشیه اطمینان می‌گذارند. عدد نهایی پیش از تأیید برداشت را با هم مقایسه کنید.